Lina Khan, de voormalige federale antitrustchef die nu het economische beleid leidt voor burgemeester Zohran Mamdani, hervormt de manier waarop New York City groei en banencreatie nastreeft via gerichte publieke investeringen.
De stad kondigde de tweede dergelijke regeling van de afgelopen weken aan en verzekert zich daarmee van een deel van de toekomstige inkomsten uit universitair onderzoek dat met publieke middelen wordt ondersteund. Deze akkoorden met New York University en Vanderbilt University weerspiegelen een bewuste koerswijziging in het ontwikkelingsbeleid.
Onder de NYU-overeenkomst, die medio oktober werd gesloten, draagt de stad 29,2 miljoen dollar bij aan een Quantum Fabrication Facility van 255 miljoen dollar die in 2030 opengaat. In ruil daarvoor ontvangt New York City 15 procent van de inkomsten uit technologieën die met de door de stad gefinancierde apparatuur zijn ontwikkeld en bezet de stad drie zetels in de adviesraad van de faciliteit.
De Vanderbilt-regeling, deze week bekendgemaakt, richt 15,8 miljoen dollar op twee engineeringlaboratoria op de Chelsea-campus van de universiteit, die naar verwachting in 2028 openen. De stad neemt 50 procent van Vanderbilts aandeel in de eerste 100.000 dollar aan jaarlijkse inkomsten per technologie en 27 procent van de inkomsten daarboven, terwijl zij vijf van de vijftien zetels in de adviesraad bezet.
Khan beschreef de aanpak tijdens een conferentie in Sausalito, Californië, en merkte op dat economisch beleid in het verleden steunde op een trickle-downmodel dat draaide om belastingvoordelen voor grote bedrijven. Zij stelde dat het simpelweg tellen van nieuwe banen de onzekerheid van veel van die posities negeert.
De nieuwe universitaire akkoorden creëren daarentegen doorlopende inkomstenstromen die stadsbestuurders rechtstreeks kunnen inzetten en bieden zo meer controle over de resultaten.
De manier waarop economisch beleid al tientallen jaren wordt gevoerd, volgt vrijwel een trickle-down-theorie.
Waarnemers die stadsontwikkelingsdeals volgen, prezen de directe terugkeer naar belastingbetalers. John Kaehny, directeur van Reinvent Albany, noemde de regelingen de eerste in hun soort in New York City en verwelkomde de kans voor inwoners om te profiteren van projecten die zij mede financieren.
Het is de eerste deal van dit soort die we in NYC hebben gehoord en we zijn blij dat EDC New Yorkse belastingbetalers een potentiële winst op hun investering biedt. Hoewel we zeer sceptisch staan tegenover bedrijfssubsidies, moet het publiek een deel van de winsten krijgen als er publiek geld wordt gebruikt om een project te subsidiëren.
De structuur van inkomstenverdeling roept vergelijkingen op met federale stappen onder president Donald Trump, waaronder aandelenbelangen in bedrijven als Intel en U.S. Steel. Khan erkende dat federale instrumenten het denken over economisch beleid hebben verruimd.
Op de New York Times DealBook Summit omarmde Mamdani het label ‘iets Howard Lutnick-achtig’ voor de Vanderbilt-deal en beschreef het model als slim economisch beleid dat het patroon van publiek risico en private beloning doorbreekt.
We hebben een enorme hoeveelheid publieke subsidies gezien. Bij die publieke subsidie moeten we ook publiek voordeel zien.
Khan trad toe tot het transitieteam van Mamdani als co-voorzitter voordat zij in juli werd benoemd op de post voor economische ontwikkeling. Zij heeft ook voormalig Federal Trade Commission-advocaat Sam Levine aangesteld als hoofd van het Department of Consumer and Worker Protection.