Lê Bảo’s ‘Hearing’ brengt familievervreemding tot leven via geluid in Locarno

De Vietnamese regisseur volgt zijn Berlijnse prijswinnaar op met een sober, geluidsgedreven drama over verzoening en terughoudendheid.

Lê Bảo keert terug met zijn tweede speelfilm, Hearing, een film die de trage, ongelijke weg naar communicatie binnen een verdeeld Vietnamees gezin volgt. Het verhaal speelt zich af in een arbeidersmilieu waar lawaai en stilte evenveel emotioneel gewicht dragen en lang begraven spanningen onthullen zonder makkelijke oplossing.

Regisseur bouwt voort op bekroonde debuutfilm

Na zijn debuut Taste uit 2021, dat een juryprijs won op de voormalige Berlinale Encounters-sectie, blijft Lê Bảo intieme huiselijke observatie combineren met ambient, dromerige passages. Het nieuwe werk vertoont losse parallellen met filmmakers als Apichatpong Weerasethakul en Pedro Costa, maar kiest een eigen pad via nauwkeurig geobserveerde dagelijkse routines en plotselinge sonore uitbarstingen.

Première in Locarno positioneert film voor festivalcircuit

Met de vertoning in de hoofdcompetitie van Locarno vertegenwoordigt Hearing veeleisende arthousecinema die vaak verder festivalvertoon en prijzen nodig heeft om distributie te krijgen. Gespecialiseerde streamingdiensten kunnen een snellere weg bieden, al beloont het verfijnde geluidontwerp van Vincent Villa de bioscoopervaring. Het in Singapore gevestigde E&W Films, met recente titels als de Cannes-selecties Viet and Nam en 9 Temples to Heaven, staat achter het project.

Openingssequentie legt sonore textuur vast

Vanaf de eerste momenten stuurt geluid het verhaal. In een druk restaurant bereiken overlappende stemmen een oorverdovend volume tot decibelmeter waarschuwingslichten activeren. Boven de eetzaal staan bloemisten bevroren in halfduister tot een gegooid bloempotje de ruimte even tot stilte brengt. Deze contrasten tussen rumoer en stilte keren steeds terug en benadrukken hoe geluid zowel bevrijding als herinnering aan onopgeloste conflicten kan zijn.

Familieconflicten komen aan de oppervlakte in het dagelijks leven

Monteur Ninh woont bij zijn bejaarde moeder na een scheiding van zijn vrouw, die de kinderen heeft meegenomen naar haar ouderlijk huis. Hij zoekt verzoening, maar zij kan het huiselijk geweld uit het verleden niet vergeten. Het huwelijk van zijn eigen ouders liep ook stuk door vergelijkbaar misbruik en zijn vader weigert nu elk contact. Gesprekken, als ze al plaatsvinden, blijven haperend en ongemakkelijk, of het nu gaat om een moeder die zich fysieke intimiteit met haar vervreemde man herinnert of een vader die zijn eigen agressie aan zijn kinderen vertelt.

Werk en natuur bieden momenten van focus

Tussen de gespannen familie-interacties door blijft de film hangen bij productieve stilte: mandenvlechters aan hun weefgetouwen, paddenstoelenkwekers die hooibalen verzorgen. Soms dwaalt de camera af naar apen die kwebbelen in mangrovebossen. Cameraman Nguyễn Vinh Phúc legt deze scènes vast met geduldige rust en diep geschaduwd licht, waardoor kijkers kleine gebaren en ambient details opmerken.

Film beloont aandacht voor geluid en beeld

In plaats van openlijke dramatiek vraagt Hearing het publiek om aandachtig te luisteren en de gelaagde texturen van het alledaagse leven te registreren. Het resultaat is een geheimzinnig, visueel precies werk dat horen centraal stelt in zijn emotionele zoektocht.

Tags bij dit artikel