Hongaarse filmmaker Kornél Mundruczó keert terug naar het Venetië Filmfestival met “Place to Be”, een luchtige stedelijke roadmovie rond Ellen Burstyn. Het project komt voort uit de bewondering van de regisseur voor de ervaren actrice na hun korte samenwerking aan het drama “Pieces of a Woman” uit 2020.
Mundruczó herinnert zich dat hij getroffen werd door de aanwezigheid van Burstyn tijdens haar korte tijd op de eerdere set. Hij beschrijft haar als een meester wiens oeuvre grotendeels neigt naar intense drama en horror. De nieuwe film geeft de actrice de kans om romance en warmte te verkennen.
Ik wilde haar altijd een liefdesverhaal geven, want haar oeuvre is nogal donker, weet je? Ik wilde een soort lichte film voor haar maken.
De film arriveert in Venetië terwijl Burstyn de Gouden Leeuw voor Lifetime Achievement ontvangt. Mundruczó merkt op dat de timing extra betekenisvol aanvoelt en zijn eerste echte festivalervaring daar markeert na de door de pandemie getroffen première van zijn vorige film.
In het verhaal speelt Burstyn Brooke, een weduwe die door haar familie naar een verzorgingshuis wordt geduwd. Een duif die haar appartement binnen vliegt, weigert te vertrekken en leidt tot een spontane cross-country rit om de vogel terug te brengen. Onderweg ontmoet ze de gescheiden Nelson, gespeeld door Taika Waititi, en samen vormen ze een band door hun gedeelde missie met het dier.
Het concept ontstond tijdens Mundruczó’s bezoek aan een traditionele duivenrace. Hij zag de vogels als symbolen van vergeten boodschappers met diepe historische wortels. De regisseur vond ook een parallel met ouder wordende performers die ooit grote bekendheid genoten maar hun kernkwaliteiten behouden.
Mundruczó zocht een tegenspeler met echte aanwezigheid in plaats van conventionele acteervaardigheid. Hij dacht meteen aan Waititi’s mix van humor en onderliggende diepgang. Toen de twee hoofdrolspelers elkaar ontmoetten, was hun connectie meteen duidelijk en bleek de chemie op het scherm sterk.
Murray Bartlett en Pamela Anderson spelen de kinderen van Burstyn. De regisseur benadrukt hoe de drie acteurs een natuurlijke gelijkenis delen die hun familiedynamiek geloofwaardig maakt op het scherm.
Zeventien duiven speelden de centrale vogel genaamd Intruder, met ongeveer duizend vogels gebruikt in de zwermscènes. Professionele handlers ondersteunden de productie in Sydney en New York. Mundruczó benadrukt dat er geen duiven verloren zijn gegaan tijdens de opnames.
Ellen werd verliefd op minstens vijf van hen. Het was een echt mooie ervaring en het laat ook zien hoe dicht je bij dieren kunt komen.
Mundruczó hoopt dat kijkers met een gevoel van hoop vertrekken en misschien meer waardering krijgen voor duiven. Het verhaal toont hoe het kleine dier uiteindelijk beide hoofdpersonen helpt een nieuw doel in hun leven te vinden.