De spanningen tussen Koning Charles en Graaf Charles Spencer zijn opnieuw opgelaaid met de aanstaande verschijning van de memoires van de graaf over zijn overleden zus, Prinses Diana. Het boek, getiteld Swan Song: Diana, My Sister, verschijnt op 22 september en bevat scherpe kritiek op het gedrag van de vorst na de tragedie van 1997.
Buckingham Palace heeft een ongebruikelijke verklaring uitgegeven over de beschuldigingen van de graaf. Daarin wordt opgemerkt dat het verlies van een broer of zus het geheugen en het oordeel zelfs jaren later kan vertekenen. De reactie ging niet direct in op de inhoud van het boek, maar erkende wel het persoonlijke karakter van het verdriet.
Spencer, nu 62, heeft de koning een "brullende buffel" genoemd en beweert dat de vorst met onverwachte vreugde reageerde toen hij hoorde van Diana's dood bij een auto-ongeluk in Parijs. Hij vergeleek de toon van hun gesprek met die van een loterijwinnaar en suggereerde dat Charles de gebeurtenis zag als een bevrijding om te trouwen met Camilla Parker Bowles, nu koningin Camilla.
Maak je geen zorgen… we vergeten haar snel genoeg!
In de memoires staat dat paleisfunctionarissen regelden dat de jonge prinsen William en Harry achter de kist van hun moeder zouden lopen om Charles te beschermen tegen mogelijke publieke woede. Spencer, die zelf meeliep in de stoet, maakte destijds bezwaar omdat dit tegen Diana's wensen inging. Hij houdt vol dat de beslissing voortkwam uit de angst dat Charles alleen zou worden uitgescholden.
Spencer vertelt hoe Diana meerdere keren naar Beachy Head reed, de hoogste krijtrots van Engeland, en overwoog zelfmoord te plegen, maar uiteindelijk werd tegengehouden door gedachten aan haar zoons. Hij beschrijft ook haar overgang van 19-jarige kinderverzorgster tot een van de meest gefotografeerde vrouwen ter wereld na haar verloving met Charles. De graaf beweert dat zijn zus hem toevertrouwde dat Charles haar enkele dagen voor hun huwelijk in 1981 vertelde dat hij wel gelukkig was met het huwelijk, maar niet verliefd op haar.
Het boek gaat verder in op Diana's eetstoornis en Spencers overtuiging dat zij ADHD had, samen met rejection sensitive dysphoria, waardoor haar reacties op kritiek werden versterkt. Hij schrijft dat het huwelijk, dat in 1996 eindigde in een scheiding, werd gekenmerkt door wederzijdse ontrouw met Camilla en majoor James Hewitt.
Spencer was in Kaapstad toen zijn zus Lady Jane Fellowes hem belde met het nieuws van het ongeluk. Hij dacht eerst dat Diana een been had gebroken. Even later was haar man Robert Fellowes, destijds de privésecretaris van de koningin, te horen die geschokt reageerde. Spencer beschrijft hoe hij het contactpunt van de familie met het paleis werd en een "gefluisterde" opmerking van Charles ontving tijdens hun gesprek over de begrafenisplannen.
Anders dan mijn andere bellers, die verbijsterd waren en nauwelijks hun condoleances en hulp konden verwoorden, klonk hij opgetogen — als een loterijwinnaar, herinner ik me dat ik toen dacht.