Het door Funes geleide Málaga, op sociale media Funesbuque genoemd, is veel meer dan een groep voetballers en een technische staf. De blauw-witte formatie heeft een echte familie opgebouwd waarin elk lid, of het nu basisspeler of invaller is, een essentiële rol vervult. De trainer uit Loja heeft ervoor gezorgd dat iedereen zich gewaardeerd voelt en een duidelijk voorbeeld van deze sfeer zijn de toespraken die in de kleedkamer worden gehouden voor belangrijke wedstrijden.
Alles begon door te dringen tijdens de wedstrijd in La Rosaleda tegen Valladolid. Ramón Enríquez nam het woord op een moment dat de middenvelder uit Granada al een jaar geen oproep meer had gekregen. Zijn interventie was zo emotioneel dat bleek hoe een andere speler met weinig speeltijd cruciaal was geweest in de voorbereiding op de wedstrijd.
De woorden van de Malagaanse aanvoerder luidden als volgt: 'Heren, na de woorden van Jokin moeten we namens iedereen dankzeggen voor het voorbeeld dat je bent, voor de goede persoon die je bent en de vreugde die je uitstraalt. Als we hier allemaal een beetje meer op Jokin lijken, staan we vandaag op een stap afstand van het bereiken van wat het eerste doel zal zijn. Als we allemaal een beetje meer op Jokin lijken, komen we veel dichterbij. Vandaag is een dag om te denken aan iedereen die het moeilijk heeft. Pastor, Moussa, Luismi, wat Haitam en Darko doormaken… We zijn een familie. Als we allemaal ons steentje bijdragen, niet alleen de spelers, iedereen… bereiken we niet alleen dit eerste doel, maar ook hele mooie dingen en komt onze naam in de geschiedenis te staan'.
In het duel tegen Eibar nam Darko Brasanac zowel voor als na de wedstrijd het woord. De Serviër spoorde zijn ploeggenoten aan: 'Jullie mogen trots zijn op wat we hier hebben. Zo'n kleedkamer beleef je niet elke seizoen. Jullie zien werken is fantastisch. We moeten zo doorgaan. Genieten, vertrouwen in de ploeggenoot en winnen'. Na de wedstrijd probeerde Brasanac de felicitaties te beantwoorden, maar zijn teamgenoten hielden hem tegen met enthousiaste gejuich.
De laatste opvallende interventie kwam van Víctor García, een andere veelgebruikte invaller in de tweede seizoenshelft. De Catalaanse verdediger verwees naar de hoop die het team bij de hele aanhang heeft gewekt: 'We hebben het verdiend. De tweede seizoenshelft die we hebben neergezet is niet normaal. We hebben het recht verdiend om te dromen en een hele stad met hoop overeind te houden'.
Deze toespraken zijn een handelsmerk geworden van het Málaga van Funes, net zo herkenbaar als de films die de coach in de kleedkamer draaide toen hij in november arriveerde en het team op een degradatieplaats naar de Primera RFEF stond.