Kitao Sakurai heeft Street Fighter naar de top van de Amerikaanse kassa gestuurd met een visie gevormd door jaren van onconventionele projecten. De weg van de filmmaker naar de blockbuster begon tientallen jaren eerder met een onverwachte acteerrrol in Kevin Smiths religieuze satire.
Als tiener in Cleveland verscheen Sakurai in Dogma als een van de demonische rolschaatsende drieling die personages van Bud Cort en Chris Rock confronteren. De ervaring bracht hem in aanraking met het setleven en versterkte zijn groeiende fascinatie voor het werk achter de camera.
Regelmatige bezoeken aan de Cleveland Cinematheque introduceerden hem in de actiechoreografie van Jackie Chan en Jet Li naast het personagegedreven werk van Robert Altman. Op zijn negentiende verliet hij de universiteit en verhuisde hij naar New York, waar hij begon met het maken van videoclips en onafhankelijke projecten.
Een videoclipopname halverwege de jaren 2000 bracht Sakurai in contact met Eric Andre. Hun gedeelde voorkeur voor vintage apparatuur en anarchistische humor leidde tot een proof-of-conceptband voor wat The Eric Andre Show zou worden. Na herhaalde afwijzingen door netwerken uploadden ze materiaal naar YouTube. Adult Swim nam de serie in 2010 op, en uiteindelijk liep het tientallen afleveringen, meerdere specials en een Emmy op.
Sakurai regisseerde datzelfde jaar zijn eerste speelfilm, Aardvark. De experimentele film mengde documentaire-elementen met een wraakthrillerwending en toonde zijn bereidheid om tonen te mengen.
Ideeën voor de hidden-camerakomedie Bad Trip ontstonden tijdens het tweede seizoen van The Eric Andre Show. Met Andre en Lil Rel Howery als vervreemde vrienden op een roadtrip vol publieke grappen, was de film oorspronkelijk gepland voor een bioscooprelease in 2019. Vertragingen schoven het naar 2020, waar de pandemie de geplande South by Southwest-première en de bioscooprelease door MGM/Orion annuleerde.
Een per ongeluk vroege digitale release op Amazon compliceerde de zaken verder voordat Netflix de titel in 2021 voor streaming overnam. Sakurai reflecteerde later dat een bioscoopdebuut ideaal zou zijn geweest, maar de timing het publiek een broodnodige dosis chaotische verbondenheid gaf tijdens de lockdown.
Succes met Bad Trip en afleveringen van Dave positioneerde Sakurai om te pitchen voor Legendary en Paramounts Street Fighter nadat Danny en Michael Philippou vertrokken vanwege planning. De studio zocht dezelfde linkse sensibiliteit die zijn eerdere werk kenmerkte in plaats van een serieuze reboot.
Sakurai breidde een los Ken-en-Ryu-kader uit tot een verhaal over vervreemde adoptiebroers die zich verzoenen tijdens het World Warrior-toernooi. Hij behield de inherente absurditeit van de franchise en voegde handgetekende animatie in jaren 90-stijl toe voor flashbacks en een gonzo-toon door het geheel.
Soms hoeven dingen niet per se logisch te zijn om je erin te verdiepen en ervan te houden. Er kunnen elementen zijn die zo belachelijk zijn dat ze narratief niet kloppen of conceptueel geen zin hebben, maar omdat ze deel uitmaken van een algehele energie en gevoel, passen ze toch.
De broers Philippou verschijnen zelfs in een cameo tijdens een establishing shot in het hotel van M. Bison, wat het gebrek aan harde gevoelens over de regisseurswissel benadrukt. Producent Cale Boyter bij Legendary steunde de energieke, excentrieke visie die Sakurai leverde.
Sakurai regisseerde ook afleveringen van Beef seizoen twee en de Brad Pitt-aflevering van Dave seizoen drie. Hij beschreef Pitts volledige inzet op de set, inclusief het zelf invallen als stand-in en aanwezig blijven tijdens de hele nachtopname, als hoogtepunt van recent televisiewerk.
Street Fighter draait momenteel in de bioscopen.