MGM+ en BBC One hebben een vierdelige bewerking van Charles Dickens' A Tale of Two Cities gelanceerd, met Kit Harington als Sydney Carton, François Civil als Charles Darnay en Mirren Mack als Lucie Manette. De serie, geschreven door Daniel West en geregisseerd door Richard Clark, draait om een liefdesdriehoek die zich afspeelt tegen de achtergrond van de Franse Revolutie.
Het verhaal begint in Parijs in 1764 en springt achttien jaar vooruit naar Londen, waar Lucie hoopt dokter te worden. Charles arriveert met nieuws over haar vader en raakt verstrikt in revolutionaire activiteiten. Sydney, een advocaat, komt in beeld wanneer Charles wordt gearresteerd, wat de centrale romantische rivaliteit op gang brengt.
Het verhaal omvat smokkelacties, juridisch drama en onthullingen over familiebanden, met Roxane Duran als Madame Defarge. Andere spelers zijn Sharon Duncan-Brewster als Mrs. Lorry en Yannick Renier als Lucie's vader.
Harington en Civil spelen de twee mannen die strijden om Lucie's liefde, waarbij de productie hun fysieke gelijkenis benadrukt. Mack's Lucie trekt beide vrijers aan, maar de interacties blijven grotendeels kuis en slagen er niet in echte aantrekkingskracht of emotionele diepgang over te brengen.
Durans Defarge springt eruit als een van de boeiendere figuren en vangt de woede van het personage, ook al voelen haar motieven mechanisch aan. Andere ensembleleden, waaronder Fehinti Balogun als Mr. Stryver, krijgen weinig ontwikkeling.
Londen en Parijs zien er visueel uitwisselbaar uit, met beperkt locatiebeeld dat het gevoel van twee verschillende steden vermindert. De cliffhangers per aflevering missen urgentie en het tempo comprimeert het verhaal zodanig dat de beroemde openings- en slotzinnen van de roman aan kracht inboeten.
De bewerking behoudt de kernplotpunten zoals de gevangenschap in de Bastille en het revolutionaire vuur, maar slaagt er niet in vaart te maken of nieuwe inzichten te bieden in Dickens' thema's van opoffering en sociale omwenteling.
Nu eerdere bewerkingen van andere Dickens-titels de schermen al hebben verzadigd, komt deze versie van A Tale of Two Cities als een gestroomlijnde maar weinig inspirerende bijdrage. Recensenten wijzen op het gebrek aan passie en narratieve drive die de roman zo tijdloos maken.