Een bekend sentiment dat vaak wordt toegeschreven aan muziekproducer Brian Eno vat samen hoe bepaalde werken een onevenredig grote invloed hebben: het debuutalbum van Velvet Underground verkocht matig, maar lanceerde talloze bands. Dezelfde dynamiek geldt voor Kevin Smith, wiens debuutfilm van een schamele productie een blauwdruk werd voor talloze makers.
Kevin Smith, geboren in Red Bank, New Jersey, vestigde zijn status als indie-filmicoon met de release van Clerks in 1994. De film werd gemaakt voor een paar duizend dollar met maximaal opgebruikte creditcards, ging in première op Sundance en opende deuren in Hollywood. Naast commercieel succes diende het als bewijs dat vastberaden buitenstaanders konden doorbreken en moedigde het een golf aspirant-filmmakers aan om hetzelfde te doen.
Smith bouwde daarop voort met films als Chasing Amy en Dogma, waagde zich later aan horror met de onconventionele A24-film Tusk. Hij breidde uit naar podcasting, presenteren, live storytelling en zelfs theaterbezit, waarbij hij consequent zijn platform gebruikte om andere stemmen te laten horen in plaats van zijn eigen succes te bewaken.
Het uitgelichte citaat komt uit Smiths boek uit 2012 Tough Sh*t: Life Advice from a Fat, Lazy Slob Who Did Good. Het werd uitgesproken kort nadat hij een gedurfd zelfverkoop van Red State op Sundance had georganiseerd en weerspiegelt een mindset gevormd door zowel succes als het besef van de grenzen van het leven.
In het licht van de hopeloosheid van onze uiteindelijke, onvermijdelijke dood heeft het weinig zin om niet tenminste te proberen al je wildste dromen in het leven te verwezenlijken.
Een zware hartaanval in 2018 leidde tot merkbare veranderingen in Smiths publieke persona. Hij liet eerdere kritiek op recensenten en andere films varen en werd in plaats daarvan een uitgesproken supporter van werk dat hij bewondert. Vandaag beschrijft hij zichzelf vaak lichtvoetig als "een Kevin Smith-fan" en richt hij zich op positiviteit en zelfacceptatie in een industrie die onverbiddelijk kan aanvoelen.
De kracht van het citaat ligt in zijn eenvoud: sterfelijkheid is zeker, dus aarzeling heeft zijn eigen prijs. Kevin Smith benadrukt al lang dat zijn pad gewoon was, behalve de beslissing om in actie te komen. Hij maakte Clerks omdat het betaalbaar en persoonlijk was, en heeft decennialang anderen eraan herinnerd dat soortgelijke keuzes voor hen beschikbaar blijven.
De les reikt verder dan Hollywood. Of het doel nu filmmaking, carrièreswitches of persoonlijke projecten betreft, de kernboodschap blijft: tijd is eindig. Velen die de woorden lazen, hebben al stappen gezet richting hun eigen ambities, wat bewijst dat de boodschap ver buiten één enkele industrie reikt.