- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De actrice praat openhartig over haar twintigjarige samenwerking met de regisseur en haar aangrijpende nieuwe rol als maatschappelijk werker die worstelt met familie en verlies.

Kate O’Flynn arriveerde deze augustus voor het eerst in Los Angeles en moest nog wennen aan de drukte rond haar debuutnominatie voor de Emmy’s. De Engelse actrice kreeg de nominatie voor haar scherpe vertolking van Patricia Moyer, de onverstoorbare assistente van de burgemeester in de Apple TV+-horrorcomedy Widow’s Bay. Na twintig jaar gestaag werk op toneel en scherm heeft de erkenning haar in een onbekend schijnwerper gezet.

Een carrière-mijlpaal op het perfecte moment

O’Flynn heeft een indrukwekkend cv opgebouwd met Olivier-genomineerde toneelprestaties en bijrollen tegenover sterren als Toni Collette en Olivia Colman. Toch voelt het moment van haar huidige succes extra betekenisvol. Ze bereidt zich nu voor op de release van Tender Loving Care op 4 december, Mike Leighs laatste speelfilm, na premières op festivals waaronder Toronto en New York.

Het project sluit een bijzondere cirkel. Leigh gaf O’Flynn haar eerste filmrol in de komedie Happy-Go-Lucky uit 2008. Twintig jaar later heeft hij haar een van de vier hoofdrollen toevertrouwd in wat zijn laatste film zal zijn.

Leighs kenmerkende werkwijze vormt een diep persoonlijke prestatie

In Tender Loving Care speelt O’Flynn Amy, een toegewijde maatschappelijk werker die haar leven weer op de rails probeert te krijgen na een breuk. Ze trekt in bij een goede vriendin terwijl ze te maken heeft met de verwachtingen van haar ouders en de aftakeling van haar vader. De rol vroeg om uitgebreid onderzoek, van het bestuderen van maatschappelijk werk tot het observeren van echte professionals op de set.

Leighs bekende repetitiemethode, waarbij acteurs personages ontwikkelen via langdurige improvisatie zonder script, blijft centraal staan. O’Flynn maakte er voor het eerst kennis mee op 21-jarige leeftijd tijdens Happy-Go-Lucky en heeft het sindsdien toegepast in projecten als Peterloo en Mr. Turner.

I’ve had 20 years’ worth of life experience in working with Mike. There’s something about those markers that is emotional.

Een emotioneel afscheid van een legendarische regisseur

O’Flynn beschrijft de opnames als ongewoon intens, waarbij ervaren Leigh-collega’s een onbevreesde energie meebrachten naar het ensemble. Ze merkt op dat Leigh de productie benaderde met zijn kenmerkende kinderlijke enthousiasme, ook al wist hij dat het zijn laatste film zou zijn. De thema’s van zorg, afscheid en familiale verantwoordelijkheid raakten haar diep tijdens het filmen.

Vooruitkijkend krijgt O’Flynn nieuwe vragen over het soort rollen dat ze wil nastreven. Na jaren van gestaag werk met weinig ophef is de plotselinge interesse zowel opwindend als desoriënterend. Ze wil gegrond blijven terwijl de kansen zich blijven ontvouwen.