Karlovy Vary-première: Zwitserse dramafilm 'A Happy Family' kiest voor melodrama boven diepgang

Jan-Eric Macks verhaal over voogdij biedt een opvallende prestatie van Anna Schinz maar schiet tekort in het verkennen van de tekortkomingen van de protagonist en de sociale context

Jan-Eric Macks A Happy Family arriveert op het Karlovy Vary Film Festival als de eerste Zwitserse inzending ooit die is geselecteerd voor de Crystal Globe-competitie. De film toont een voogdijstrijd rond een worstelende alleenstaande moeder, maar kiest uiteindelijk voor dramatische vaart boven geloofwaardige karakterverkenning of sociaal inzicht.

Meeslepende hoofdrol drijft het verhaal

Anna Schinz trekt vanaf haar eerste momenten op het scherm de aandacht als Nicole “Niki” Hofer. Het personage staat al onder toezicht van de jeugdbescherming wanneer het verhaal begint. Cameraman Yunus Roy Imer, die eerder werkte aan het intense pleegzorgportret System Crasher, brengt een naturalistische stijl die subtiele emotionele verschuivingen in het huishouden vastlegt.

Niki heeft twee banen, een in een wasserij en een in een bar, terwijl geld schaars blijft. Vroege scènes tonen haar genegenheid voor haar kinderen naast zorgwekkende tekenen van instabiliteit, waaronder een onaangekondigd bezoek dat haar gebrek aan voorbereiding op basisbehoeften zoals goede maaltijden benadrukt.

Plot wendt zich naar roekeloze reddingsactie van de moeder

Een bijna-ramp vindt plaats wanneer de kinderen per ongeluk een brand veroorzaken in hun appartement terwijl Niki aan het werk is. De jeugdzorg reageert door de kinderen in een pleeggezin te plaatsen. Niki’s pogingen om hen terug te krijgen escaleren tot een impulsieve en steeds gevaarlijkere missie, inclusief een poging om de kinderen met geweld terug te nemen.

De film kiest tijdens confrontaties met de casemanagers voor een lichtere, bijna komische toon. Niki’s excuses, zoals het verwijten van haar kinderen dat ze haar telefoonaccu hebben leeggetrokken, krijgen weinig kritiek van het verhaal zelf. In plaats daarvan volgt het verhaal haar enthousiaste jacht met een opgewekte energie die botst met de ernst van haar daden.

Gemiste kans voor een sterkere karakterstudie

Gluren van een complexer portret verschijnen via dialogen en actiekeuzes die Niki’s onvolwassenheid en slechte oordeelsvermogen onthullen. Een dreigende soundtrack onderbreekt af en toe haar opwinding tijdens riskante sequenties en hint op de schade die ze kan veroorzaken. Toch gaat het scenario, mede geschreven door Mack en Schinz, niet zover dat het volledig onderzoekt hoeveel van de crisis voortkomt uit Niki’s eigen gedrag in plaats van alleen externe druk.

Het verhaal eindigt met een conventionele uitspraak over armoede die tot wanhopige maatregelen leidt. Deze framing botst met de specifieke gebeurtenissen die op het scherm te zien zijn. Een vergelijkbare recente Britse film, Daisy-May Hudsons Lollipop, behandelde vergelijkbaar materiaal met meer aandacht voor zowel sociaaleconomische realiteit als de persoonlijke tegenstrijdigheden van de protagonist.

Sterk acteerwerk tilt vertrouwd materiaal op

Ondanks deze tekortkomingen brengt Schinz genoeg nuance in Niki om het personage gelaagder te laten voelen dan het script uiteindelijk toelaat. De prestatie suggereert een vrouw wiens impulsiviteit en gebrek aan vooruitziendheid echte gevolgen creëren, ook al romantiseert de film haar vastberadenheid.

Tags bij dit artikel