Kapiteins trotseren Iraanse drones in Straat van Hormuz om olie-export te waarborgen

Anonieme tankerkapiteins beschrijven nachtelijke vaarten, traditionele navigatie en coördinatie met de Amerikaanse marine terwijl de olie-export terugkeert naar niveaus van voor het conflict.

Een ervaren tankerkapitein van begin veertig heeft een persoonlijk verslag gedeeld van het sturen van een 300 meter lang schip door de Straat van Hormuz terwijl Iraanse drones en raketten directe dreiging vormden. Zijn snelle beslissingen, waaronder het uitwijken voor een brandend schip en het waarschuwen van de Amerikaanse marine, tonen de risicovolle manoeuvres die nu routine zijn voor bemanningen die de olie-export uit het Midden-Oosten op gang houden.

Nachtelijke vaarten met traditionele navigatie

De kapitein beschreef hoe er vrijwel in stilte werd gevaren met strenge regels: geen lichten, geen telefoons en slechts één actieve radar. Schepen varen vaak een mijl voor de Omaanse kust in water diep genoeg voor de grootste supertankers. Bemanningen gebruiken vuurtorens en de kustlijn voor oriëntatie tijdens deze tochten, die vaak na zonsondergang plaatsvinden om de zichtbaarheid voor mogelijke dreigingen te verminderen.

“Ik heb geluk omdat ik de traditionele navigatie nog ken, de ouderwetse methode,” zei de kapitein in een interview vanuit de Filipijnen tijdens een vakantie na een verblijf van drie maanden. “Er mochten geen navigatielichten aan. Het is behoorlijk uitdagend.”

Amerikaanse marine geeft route-instructies en toezicht

Sinds de vroege zomer werkt de VS stilletjes met reders samen om veilige passages in kaart te brengen en mijnen te vermijden. De kapitein meldde regelmatig radiocontact met de Amerikaanse marine, waarbij hij waypoints ontving en elk halfuur checkte. Bij meerdere overtochten zag hij Amerikaanse straaljagers en helikopters voor bescherming boven zich, terwijl de brug ongewoon stil bleef behalve extra bemanningsleden die uitkeken naar aanvallen.

Hoger loon trekt bemanning ondanks verhoogde risico’s

Het financiële voordeel is aanzienlijk. Reders en handelaren kunnen miljarden verdienen aan het toegenomen verkeer, en bemanningsleden ontvangen meerdere malen hun normale salaris. Een kapitein merkte op dat zijn laatste contract met een maand werd ingekort vanwege de gevaren, maar de vergoeding maakte het risico voor veel zeevarenden uit landen als de Filipijnen en India de moeite waard.

JPMorgan Chase & Co. schat dat de dagelijkse doorvoer door de Golf 17,5 miljoen vaten heeft bereikt, dicht bij de volumes van voor de oorlog, terwijl Goldman Sachs Group Inc. ook de opleving door deze Hormuz-overtochten signaleert.

Nabije missers en een berekende trefferkans van één op twintig

De kapitein vertelde over meerdere bijna-ongelukken, waaronder het zien van een explosie voor zich en later te horen dat zijn eigen schip was aangevallen zonder schade of gewonden. Scheepvaartdirecteuren schatten de kans op een treffer onder Amerikaans militair toezicht op ongeveer één op twintig. LNG-tankers nemen extra voorzorgsmaatregelen zoals het uitschakelen van AIS-transponders en het stapelen van zandzakken, met recent minstens acht succesvolle passages.

Tankers lopen altijd risico. Het is een zeer gevaarlijk vaartuig.

— Tankerkapitein, Interview met Bloomberg

De Internationale Maritieme Organisatie heeft sinds het begin van het conflict 24 dodelijke slachtoffers onder zeevarenden geregistreerd. Ondanks de gevaren behouden kapiteins de uiteindelijke zeggenschap over het al dan niet doorvaren, en hun bereidheid zorgt ervoor dat dagelijks miljoenen vaten blijven stromen.

Zorgen van familie en professionele trots houden bemanning aan het werk

De kinderen van de kapitein wachtten angstig op zijn veilige terugkeer naar de Filipijnen. Hij stelde hen gerust dat hij de situatie aankon en sprak met trots over zijn werk. “Mijn familie is behoorlijk bang, maar ik heb ze verteld dat ik de situatie aankan,” zei hij. “Ik ben er erg trots op. Ik vind mijn werk eigenlijk leuk.”

Tags bij dit artikel