Het is al 24 jaar geleden dat Brazilië de wereldtitel veroverde in Yokohama, maar Kaká herinnert zich nog haarscherp het moment dat zijn loopbaan definieerde. Het ging niet om een doelpunt of een cruciale actie, maar om het ogenblik waarop hij de meest begeerde trofee in het voetbal vasthield.
De beker omhooghouden was het meest emotionele moment van mijn leven
Die overwinning betekende het einde van een persoonlijk hoofdstuk. Kaká maakte als kind de titel van 1994 mee, leed onder de nederlaag in 1998 en maakte op amper twintigjarige leeftijd deel uit van een onvergetelijk team in 2002. Elke editie van het toernooi herinnert hem eraan hoe uitzonderlijk het is om een WK-finale te spelen.
Weinigen bereiken dat podium. Kaká speelde weinig minuten tijdens het toernooi en stond op het punt om in de finale tegen Duitsland in te vallen. Luiz Felipe Scolari riep hem op, maar de bal kwam nooit in de buitenspelpositie.
De Braziliaan wachtte vijf tot zeven minuten klaar om het veld op te gaan. Uiteindelijk keerde hij alleen terug naar de bank, pakte zijn vlag en vierde mee met het team. In plaats van het als een gemiste kans te zien, beschouwt hij die ervaring als een zegen die zijn carrière heeft getransformeerd.
52 dagen lang leefde hij samen met de beste spelers ter wereld en leerde hij van hen. Dat directe contact liet hem rijpen en het voetbal vanuit een ander perspectief begrijpen.
De dagen voor een finale zijn een voortdurend evenwichtsoefening. Hoop vermengt zich met angst, zelfvertrouwen met onzekerheid en euforie met druk. Kaká benadrukt dat het beheersen van die emoties net zo belangrijk is als wat er op het veld gebeurt.
Zijn advies aan de spelers die zondag de finale spelen is direct: geef alles. Het ergste wat een speler achteraf kan voelen, is dat hij meer had kunnen doen.
Bij de analyse van de confrontatie tussen Spanje en Argentinië onderscheidt Kaká twee verschillende wegen. De Spaanse selectie komt met veel autoriteit na de overtuigende uitschakeling van Frankrijk. Aan Argentijnse kant benadrukt hij de vechtlust, bewezen tegen Kaapverdië, Egypte en Engeland.
De naam die Kaká het langst vasthoudt, is die van Lamine Yamal. Met 19 jaar zou de jonge Spanjaard maandag wereldkampioen kunnen worden en die ervaring kan zowel zijn professionele carrière als zijn persoonlijke leven ingrijpend veranderen.
Hij maakte iets soortgelijks mee. Hoewel hij bij het grote publiek vrijwel onbekend was toen Brazilië in 2002 won, markeerde dat toernooi het begin van een loopbaan die leidde naar de Ballon d’Or, Milan en Real Madrid.
Over Leo Messi prijst Kaká niet alleen zijn talent, maar ook zijn vermogen om gemotiveerd te blijven nadat hij alles al heeft gewonnen. Op 39-jarige leeftijd blijft de Argentijn op het hoogste niveau presteren en zichzelf voortdurend verbeteren.
Die houding is zowel op als buiten het veld een inspiratie. Terwijl velen gas terugnemen na het bereiken van al hun doelen, blijft Messi meer van zichzelf eisen.