- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De regisseur van Fallout: New Vegas en Pentiment legt uit waarom het beperken van de macht van de speler leidt tot betekenisvollere beslissingen.

Josh Sawyer, regisseur van Fallout: New Vegas en Pentiment, heeft zijn voorkeur uiteengezet voor RPG-verhalen die spelers verhinderen elk conflict op te lossen. Hij gelooft dat verhalen diepgang krijgen wanneer protagonisten geconfronteerd worden met grenzen en moeten leven met onvolmaakte uitkomsten.

De trope van de almachtige held ter discussie stellen

In opmerkingen die hij deelde in de podcast The Examined Game, merkte Sawyer op dat veel spelers verwachten elke situatie te kunnen domineren. Hij vindt deze verwachting minder boeiend dan scenario's die echte afwegingen vereisen.

I save everyone, I kill everyone. I don't think that's particularly interesting. I don't think that makes players interrogate their values, either their own or the character that they're playing. And so I always prefer to kind of create scenarios where it says 'you're going to do your best, and your best is worth trying to do, but it's not going to fix everything, because you just can't. No person can fix everything.'

Sawyer heeft dit idee toegepast in meerdere titels, wat soms gemengde reacties van spelers opriep. Hij wil situaties creëren waarin zelfs sterke inspanningen tekortschieten voor een totale overwinning.

Toepassing van de filosofie in Pentiment en Deadfire

In Pentiment onderzoeken spelers een moord zonder ooit de definitieve dader te leren kennen. Sawyer wilde dat deelnemers onzekerheid accepteerden en nadachten over hun eigen conclusies in plaats van afsluiting te krijgen.

With a role-playing game, so much of what we excel at is making the player sort of sit and deal with their choices, which often feel very imperfect. That sense of agony, where you're like, 'I have two things to do that are good and bad and I gotta decide which is most important.'

Een vergelijkbare aanpak kwam voor in Pillars of Eternity 2: Deadfire. Spelers kunnen de god Eothas niet verslaan, ondanks verwachtingen die door andere RPG's worden gewekt. Sawyer gaf het overweldigende vermogen van het wezen bewust aan om de gangbare overtuiging tegen te gaan dat de speler elk obstakel kan overwinnen.

Moeizame afwegingen in Fallout: New Vegas

Een opvallende wijziging in Fallout: New Vegas betrof het schrappen van een optie waarbij spelers Mr. House konden helpen terwijl ze de vrede met de Brotherhood of Steel bewaarden. De aanpassing dwong spelers de factie te elimineren en hen te laten afvragen of steun aan House nog de moeite waard was.

Sawyer ziet deze beperkingen als weerspiegelingen van grenzen in de echte wereld. Hij stelt dat veel conflicten voortkomen uit gewone menselijke dynamieken die ook in fictieve settings blijven bestaan.

So many problems are just human problems. They're like part of the reality of life, and being a human being, and living on this planet with other people right now. And even in a fantastic world, there are going to be powers that are beyond you and things that you can't overwhelm.