In de padelwereld zijn niet alle sterren spelers met een racket. Tussen de professionals en de grote namen van het circuit is een onverwachte persoonlijkheid opgedoken die het publiek heeft veroverd met zijn charisma en unieke manier van werken.
Het gaat om José Fernández Ruiz, beter bekend als Jose 'The Best'. Deze in 1981 geboren Madrilener heeft het schoonmaken van de glazen wanden van de banen omgetoverd tot een echt spektakel vol vaardigheid, choreografie en plezier.
Fernández begon zijn loopbaan in het leger. Na die periode ging hij aan de slag bij een schoonmaakbedrijf. In 2012 of 2013 opende een klant uit de padelbranche de deuren naar deze sport, die toen nog nauwelijks populair was.
Jarenlang werkte hij discreet op evenementen van de World Padel Tour. Later kreeg hij een oproep van de Premier Padel. Eerst combineerde hij beide banen, maar ongeveer twee jaar geleden besloot hij zich volledig te richten op zijn nieuwe rol.
Het omslagpunt kwam tijdens een toernooi in Jaén. Nadat hij zijn schoonmaakwerk had afgerond, vroegen fans om foto’s. Die reactie zette hem ertoe aan een Instagram-account aan te maken, waar hij in minder dan een week duizenden volgers verzamelde.
“Ik begon iets anders te doen omdat de dagen lang waren. Het idee was dat er een kale man met baard binnenkwam om schoon te maken en wat dansjes te doen”, legt José Fernández Ruiz zelf uit. In de loop der tijd veranderde zijn kleding en draagt hij nu kleurrijke sokken en uitgewerkte choreografieën.
Tegenwoordig neemt Jose 'The Best' deel aan ongeveer 25 evenementen per jaar, verspreid over Premier Padel, PPL, Reserve en amateurtoernooien. Zijn aanwezigheid is een belangrijke publiekstrekker geworden op de professionele toernooien.
De Madrilener, die zichzelf omschrijft als “een jongen uit de buurt” met een hart voor Asturië, blijft dicht bij het publiek staan. “Ik sta in het krijt bij de mensen en ik ga nooit naar het hotel zonder iedereen die een foto wil te woord te staan”, verzekert hij.
Het werk vraagt om een goede fysieke conditie. Vorig jaar viel hij in Rotterdam van meer dan drie meter hoogte, waarbij hij een pols brak en acht schroeven en een plaat nodig had.
Ondanks de risico’s kijkt Fernández vooruit. Zijn doel is een bedrijf op te zetten zodat zijn opvolger zijn methode en eigen spektakel kan voortzetten wanneer hij zelf niet meer actief kan zijn.
Ik maak me weinig zorgen over hoe dit eindigt, maar als iemand me herinnert als degene die het begon, is dat geweldig.