Jordan Peele bouwde zijn reputatie op met scherpe comedy sketches bij Key & Peele voordat hij overstapte naar horror die spanning combineert met sociale inzichten. Zijn eerste twee films, Get Out en Us, vestigden hem als filmmaker die zowel entertainment als diepere commentaar levert. Zijn derde film, Nope, nu te streamen op Netflix, zet die aanpak voort met een verhaal dat begint als een vertrouwd alien-invasieverhaal, maar eigenlijk iets veel onheilspellenders onderzoekt.
De film begint in de landelijke gemeenschap Agua Dulce in Californië, waar Otis Haywood Sr. een ranch runt die getrainde paarden levert voor film- en televisieproducties. Een plotselinge dood zet de gebeurtenissen in gang wanneer een mysterieus object aan de hemel verschijnt. OJ Haywood en zijn zus Emerald beseffen al snel dat de cirkelvorm die ze zien geen ruimteschip is, maar het wezen zelf, bekend als Jean Jacket. Wat volgt, mengt spanning met een onverwachte subplot rond een voormalige kinderacteur en een gewelddadige chimpansee.
Een belangrijke scène draait om een chimpansee genaamd Gordy die meespeelt in een familiesitcom totdat een incident op de set dodelijk afloopt. De nasleep toont hoe de tragedie nog lang daarna wordt uitgebuit voor lachen en winst. Voormalige castleden, waaronder Jupe, halen het verhaal weer op voor persoonlijk gewin, terwijl overlevenden blijvende fysieke en emotionele littekens dragen. Deze verhaallijn loopt parallel aan de hoofdplot en illustreert hoe de industrie dieren behandelt als wegwerpartikelen voor spektakel.
De broers en zussen zetten de paardentrainingsoperatie van hun vader voort en leveren dieren voor films en commercials waarin ze optreden voor kijkers. Emerald omarmt het werk, terwijl OJ terughoudender blijft. Het buitenaardse wezen krijgt een vergelijkbare behandeling wanneer Jupe probeert het op te nemen in een live attractie. Hij ziet Jean Jacket als een andere controleerbare attractie in plaats van een gevaarlijk wezen, met catastrofale gevolgen voor hemzelf en een publiek dat op zoek is naar kicks.
Het verhaal trekt vergelijkingen met klassieke creature features, maar voegt een eigen perspectief toe op rouw en spektakel. OJ ontdekt dat het wezen reageert op aandacht, en de oplossing ligt in het weigeren om er visueel op in te gaan. Deze onthulling benadrukt het centrale idee van de film dat uitbuiting een publiek vereist. Zonder mensen die kijken en betalen voor de show, wordt de cyclus doorbroken.
Nope beloont meerdere kijkbeurten met zijn wisselende toon en gelaagde verhaal. De prestaties van de cast blijven sterk en Peele's regie houdt de spanning hoog, ook als de thematische focus duidelijker wordt. Het resultaat is een horrorfilm die vermaakt bij eerste blik en aan het denken zet bij latere kijkbeurten door kijkers te confronteren met ongemakkelijke waarheden over hoe entertainment vaak ten koste gaat van levende wezens.