Jordan Firstman arriveerde op zijn eerste rode loper in Cannes in zijn kenmerkende stijl, dansend de trappen van het Debussy-theater af met speelse overgave. De komiek, bekend om zijn virale sketches uit de lockdown-periode en zijn queer-getinte humor, zette al snel een ondeugende toon, maar zijn eigenlijke film nam een veel meer geaarde wending dan iemand had verwacht.

Club Kid opent in een wervelwind van uitspattingen in het nachtleven

Het verhaal volgt Peter, een dertiger uit Brooklyn die party-promotor is en gespeeld wordt door Firstman, die zijn nachten doorbrengt tussen zweterige clubs vol housemuziek, casual dates en zwaar drugsgebruik. Een snelle openingssequentie vangt deze chaotische wereld door koortsachtige montage en pulserende bas, waarbij Peters nauwe zakenpartner Sophie en een korte ontmoeting met een Britse toerist worden geïntroduceerd die de kiem leggen voor alles wat volgt.

Een negenjarige jongen dwingt een dramatische reset af

De grootste verrassing van de film komt wanneer de negenjarige Arlo plotseling voor Peters deur staat. De moeder van de jongen is overleden en Peter ontdekt dat hij de vader is van die ene dronken nacht tien jaar eerder. Zonder enige ervaring met het opvoeden van een kind en met verslavingen die hem al zijn baan hebben gekost, moet Peter plotseling voogd worden. De verschuiving van non-stop party-energie naar stille huiselijke verantwoordelijkheid vormt de emotionele kern van het verhaal.

Sterke bijrolbezetting geeft diepgang aan het ensemble

Cara Delevingne speelt Sophie met scherpe energie, terwijl Colleen Camp opduikt als Peters bezorgde buurvrouw. Kirby Howell-Baptiste levert memorabele komische verlichting als de vriendin die het nieuws over Arlo brengt, en de jonge Reggie Absolom brengt stille charme in de rol van de jongen. Diego Calva voegt zich later toe als een maatschappelijk werker die Peters romantische interesse wordt en het zachtere tweede deel van de film verankert.

Firstman balanceert humor en oprechtheid in zijn regiedebuut

Firstman kent de clubscene en zijn personages vanbinnen en vanbuiten, en vult het scenario met pittige dialogen en specifieke details uit het queer gemeenschapsleven. De film knikt naar invloeden als Sean Baker en Gregg Araki, maar baant zijn eigen weg. Hoewel het middendeel iets sleept voorbij de twee uur, krijgt het verhaal weer vaart wanneer juridische complicaties van over de Atlantische Oceaan de nieuwe gezinsregeling bedreigen.

Tegen het einde levert Firstman een slot af dat sentimentaliteit temper met realisme. Peters vroegere high vervaagt geleidelijk en laat hem achter in een rustiger maar stabieler bestaan. De film toont duidelijke belofte van een regiedebutant die al begrijpt hoe hij bijtende comedy kan mengen met oprechte warmte.