Jodie Comer onderzoekt vergeving en mythe in Michael Sarnoski’s The Death of Robin Hood

De actrice reflecteert op haar samenwerking met de regisseur van Pig, een frisse kijk op de outlaw-legende en terugkerende zorgthema’s in haar recente films

Jodie Comer levert een genuanceerde prestatie als Sister Brigid in The Death of Robin Hood, Michael Sarnoski’s gegronde en poëtische herinterpretatie van het klassieke verhaal over de outlaw. De film, nu in de bioscopen, put uit een 17e-eeuws ballad maar keert de verwachtingen om door de prioresfiguur als compassievol in plaats van kwaadaardig te presenteren.

Een langverwachte samenwerking krijgt vorm

Comer kwam voor het eerst in contact met Sarnoski nadat ze verliefd werd op zijn film Pig uit 2021. Door gedeelde vertegenwoordiging volgde een formele Zoom-introductie tijdens de pandemie. Later ontmoetten ze elkaar informeel op een diner, waardoor er al een band ontstond voordat het script voor The Death of Robin Hood in 2024 arriveerde. Ze las het zonder logline of premisse en zegde meteen toe.

Traditie omkeren in de Robin Hood-legende

Het verhaal draait om een zwaargewonde Robin Hood, gespeeld door Hugh Jackman, die onder de alias Randolph arriveert in een eilandklooster. Sister Brigid verzorgt hem met aderlatingen en gesprekken, zonder eerst te weten wie hij werkelijk is of dat hij jaren eerder haar familie heeft vernietigd. In de derde akte dwingt de onthulling Brigid om wraak af te wegen tegen de nadruk op vergeving binnen haar gemeenschap.

In a world where we remake a lot of the same material, it's important that we give space for something new.

— Jodie Comer, Interview with The Hollywood Reporter

Morele complexiteit en hulp bij zelfdoding

Comer merkt op dat Brigid tijdens een aderlating bijna bezwijkt voor de verraderlijke persona uit het bronballad, maar uiteindelijk de cyclus van geweld afwijst. In de slotscène kiest Robin ervoor een einde aan zijn leven te maken via een laatste procedure, waarbij Brigid assisteert terwijl ze probeert het bloeden te stelpen. Ze hoopt dat het publiek de verschillende intenties achter elke scène herkent.

She has this ability to not meet pain with pain or violence with violence.

— Jodie Comer, Interview with The Hollywood Reporter

Eilandsettings en zorgthema’s in meerdere projecten

The Death of Robin Hood vormt wat sommigen zien als het derde deel van een informele ‘eilandtrilogie’ naast The End We Start From (2023) en 28 Years Later (2025). In elk daarvan verzorgt Comers personage kinderen of anderen binnen geïsoleerde, vredige gemeenschappen tegenover een hardere buitenwereld. Ze geeft toe dat het patroon pas achteraf duidelijk werd.

Maybe I need to become a mother. I don’t know. Maybe I’m living something out in my acting that I should investigate more in my own life.

— Jodie Comer, Interview with The Hollywood Reporter

Samenwerking met Hugh Jackman en regisseur Michael Sarnoski

Comer kruiste eerder al paden met Jackman tijdens een korte schrijfworkshop voor een nooit geproduceerde musical. Op de set verdween de grotere-dan-leven-reputatie van zowel de acteur als de Robin Hood-mythe al snel in een echte samenwerking. Ze prijst Sarnoski’s evenwichtige aanpak, die een breed cinematisch bereik combineert met diep emotioneel personagewerk.

Authentieke details zoals gedeelde maaltijden

Sarnoski’s aandacht voor alledaagse rituelen, zoals een rustige soep-etende scène tussen Brigid, Robin en een jong meisje genaamd Margaret, viel Comer op. Ze waardeert regisseurs die maaltijden behandelen als betekenisvolle menselijke uitwisselingen in plaats van scènes die je omheen moet schieten, en merkt op hoe zulke momenten de gegronde realiteit van de film versterken.