Jessica Hausner bereidt haar volgende speelfilm voor, het satirische workplace-drama “Toxic”, dat wordt gepitcht op de komende Venice Gap-Financing Market van 4 tot 6 september.
Het project markeert een samenwerking tussen Hausners vaste partner Plattform Produktion, opgericht door Ruben Östlund, en verschillende Europese bedrijven.
De productie wordt gedeeld door Schubert in Oostenrijk, Essential Films in Duitsland, Société Parisienne de Production in Frankrijk en Plattform Produktion in Zweden. The Coproduction Office verzorgt de internationale verkoop.
Hausner schreef het scenario samen met Jessica Lind. Het verhaal ontvouwt zich in vier hoofdstukken, elk gesitueerd in een andere werkomgeving: een reclamebureau, een afvalverwerkingsbedrijf, een verpleeghuis en een worstelende retailketen.
De film combineert realistische en absurde tonen om werknemers en bazen te volgen binnen een systeem dat zichzelf lijkt te overtreffen. Het benadrukt het menselijke element dat puur op winst gerichte mechanismen verstoort.
Is dit systeem waarin we werken en leven het beste systeem dat we kunnen bedenken?
Hausner zei dat ze de wederzijdse afhankelijkheid tussen werknemers en werkgevers wil onderzoeken, die economische verschillen vergroot terwijl veel mensen ontevreden blijven. Ze merkte ook op dat identiteit en sociaal aanzien vaak verbonden zijn aan functietitels en salarisniveaus.
Hausners vorige film, “Club Zero”, draaide om een internaat waar een leraar extreme onthouding predikte. Het nieuwe project zet haar interesse voort in hoe de samenleving individuele overtuigingen en gedragingen vormgeeft.
Wat is bevredigend? Wat maakt een leven echt de moeite waard? In mijn films probeer ik altijd om deze vragen heen te cirkelen. Niet alleen op individueel niveau. Ik ben altijd geïnteresseerd in het maatschappelijke niveau.
Ze wees op de veranderende Europese debatten over werk-privébalans, toenemende ongelijkheid en het gevoel dat werk niet langer financiële beloning of persoonlijke betekenis biedt. De film vraagt zich af of zinvolle verandering nog mogelijk is binnen een op winst gericht kader.
Hausner erkende dat samenlevingen moeilijke vragen onder ogen zien zonder duidelijke oplossingen. “Als we een betere oplossing wisten, zouden we daar waarschijnlijk al naartoe gaan,” zei ze. “Maar het is helemaal niet duidelijk wat de volgende stap is.”