Jared Leto schittert als Skeletor in reboot van Masters of the Universe

Let op: spoilers voor wie de nieuwe Masters of the Universe-film nog niet heeft gezien. De reboot levert energieke actie en een sterke centrale prestatie, terwijl hij slimme manieren vindt om de fantastische elementen te verankeren.

Kijkers die een rechttoe-rechtaan cartoonadaptatie verwachten, zullen iets gelaagders aantreffen. Het verhaal filtert veel van zijn absurditeit door de herinneringen van een jonge Prins Adam na zijn tijd op aarde, waardoor de kernscènes op Eternia een serieus gezicht kunnen houden, zelfs te midden van de kleurrijke personages en krachten.

Jared Leto springt eruit als de blikvanger in Masters of the Universe

De grootste verrassing komt van Jared Leto in de rol van Skeletor. Na een reeks recente projecten die het aan de kassa minder deden, levert Leto een vertolking die de schurk precies weergeeft zoals fans hem kennen uit de originele cartoon: dreigend maar belachelijk, imposant maar geneigd tot theatrale flair.

Hij vermijdt elke knipoog-naar-de-camera-herinterpretatie. In plaats daarvan verschijnt Skeletor als een volmondige diva die alliteraties en dramatische speeches waardeert, terwijl hij zich volledig bewust blijft van zijn blauwe huid, ontblote torso en gebrek aan een gezicht. Het resultaat voelt authentiek in plaats van camp.

Realistische animatie versterkt de aanwezigheid van Skeletor

Regisseur Travis Knight put uit zijn animatieachtergrond om het personage een opvallend levensecht schedelgezicht te geven. Het ontwerp ondersteunt zowel brede, overdreven expressies als stillere momenten van nuance, waardoor Leto's energieke werk echt impact krijgt.

Skeletor komt over als een geloofwaardige dreiging tijdens zijn invasie van Eternos, waarbij hij vaardig uithalen uitdeelt en de koning tart. Latere scènes onthullen zijn lichtere kant zonder de dreiging die hij vormt te ondermijnen.

Climax met psychische aanval benadrukt Leto's bereik

De grappigste scène van de film vindt plaats tijdens de climax, wanneer Skeletor een psychische aanval lanceert die kijkers meeneemt naar de aardse herinneringen van Prins Adam. In deze flitsen verschijnt de schurk in alledaagse menselijke settings, terwijl hij zijn kenmerkende schedelgezicht en gehulde silhouet behoudt.

Op een moment is hij een vaste gymbezoeker in een korte broek en mouwloos hoodie, die serieus over gewichten praat. Een ander moment toont hem in een zwarte jurk als een van Adams dates. Een derde keer verschijnt hij in kantoorkleding met stropdas en kap, waarbij hij collega's bekritiseert en Adams gewone leven afdoet voordat hij zijn poging om de held te vernietigen hervat.

Deze korte verschijningen gebruiken de bijrol van vreemde personages spaarzaam genoeg om de toon te versterken in plaats van te overheersen. Leto's volledige toewijding aan elk fragment maakt van wat simpele gags hadden kunnen zijn memorabele hoogtepunten.

Een frisse aanpak van cartoonadaptatie

Anders dan bepaalde Marvel-films die leunen op constante zelfspot tegenover alles wat grillig is, houdt Masters of the Universe de schurken serieus in hun eigen wereld. De humor ontstaat natuurlijk uit het contrast met Adams menselijke ervaringen, in plaats van uit het bespotten van het bronmateriaal zelf.

Het eindresultaat maakt Skeletor een van de sterkere live-actionvertalingen van een cartoon-schurk uit de recente geschiedenis, grotendeels dankzij Leto's bereidheid om zowel de grandeur als de absurditeit zonder voorbehoud te omarmen.