Voordat de Internationale Schietsportfederatie in 2013 de regels aanpaste, betekende 600 punten scoren met het luchtkarabijn op 10 meter absolute perfectie voor mannen. Gagan Narang slaagde daarin twee keer in 2008, na een negende plaats in Peking die hem juist motiveerde. Op 43-jarige leeftijd bezit de Indiër het olympische brons van Londen 2012 en is hij uitgegroeid tot een boegbeeld voor het schieten in zijn land.
Van al zijn medailles en titels noemt de sporter vooral het brons op de Spelen van Londen 2012 als hoogtepunt. Die medaille stond voor jaren van inspanning en betekende een keerpunt voor het Indiase schieten, omdat ze aantoonde dat Indiase atleten op het hoogste wereldniveau konden meedoen.
Die medaille was niet alleen een persoonlijk mijlpaal. Het was een moment van trots voor het Indiase schieten en voor iedereen die geloofde dat onze sporters met de besten ter wereld konden wedijveren.
Het zwaarste moment in zijn carrière kwam in Peking 2008, waar hij met hoge verwachtingen arriveerde en als negende eindigde. In plaats van de frustratie te ontvluchten, nam Narang die aan en richtte hij zich op verbetering. Twee maanden later behaalde hij als eerste Indiase schutter een perfecte 600/600 op een wereldbekerwedstrijd en won hij de wereldbeker.
Beheersing van lichaam en geest is essentieel bij het schieten. Narang beschrijft het moment vlak voor een beslissend schot als een staat van volledige concentratie op het jarenlange werk, zonder aan medailles of externe verwachtingen te denken. Ademhaling speelt een cruciale rol om kalmte en stabiliteit te bewaren bij het nemen van beslissingen.
Voeding, hydratatie en natriumbeheersing hebben ook directe invloed op de prestaties tijdens lange wedstrijden. Details die op het eerste gezicht klein lijken, kunnen op het hoogste niveau het verschil maken.
Narang erkent dat de grootste offers door zijn familie zijn gebracht. Zijn ouders verkochten een stuk grond zodat hij een geschikt wedstrijdgeweer kon kopen toen de middelen beperkt waren. Hijzelf gaf verjaardagen, familiebijeenkomsten en normale tienerervaringen op voor trainingen en wedstrijden.
Achter elke medaille staan ouders, trainers, teamgenoten en vrienden.
Na zijn actieve carrière richtte de schutter Gun for Glory op, een academie met topfaciliteiten om jonge schutters op te leiden. Het Amarjeet-project vult dat aan door talenten uit plattelandsgebieden en financieel minder draagkrachtige milieus te ontdekken en te ondersteunen.
Beide initiatieven willen een stevig systeem creëren dat topsportcentra combineert met basisprogramma’s. Narang is ook positief over het Khelo India-programma vanwege de bijdrage aan de sportcultuur in het land.
Jonge sporters raadt hij aan om verliefd te worden op het dagelijkse verbeteringsproces in plaats van zich te fixeren op resultaten. Geduld en consistentie brengen de prestaties meestal vanzelf, stelt hij.
Hoewel technologie de training slimmer maakt, vindt Narang dat karakter, discipline en beslissingen onder druk de kampioenen blijven bepalen. Hij hoopt ook dat de sport toegankelijker wordt voor talenten uit alle lagen van de bevolking.