James Watkins onthult hoe Clayface een corrupte jaren 70-Gotham naar het DCU brengt

Regisseur bespreekt vintage lenzen, echte locaties en de bewuste keuze om het publiek te laten kronkelen in de eerste DCU-film zonder studio-inmenging

De aankomende Clayface-film markeert de eerste verschijning van Gotham City op het scherm in het herstartte DC Universe en vertelt een originverhaal rond een van Batmans meest groteske tegenstanders. Regisseur James Watkins nam het project over nadat horrormaker Mike Flanagan het script aanvankelijk ontwikkelde, dat later werd verfijnd door scenarioschrijver Hossein Amini.

Nieuwe ster Tom Rhys Harries speelt Matt Hagen, een opkomende Hollywood-acteur wiens leven uit elkaar valt nadat een brute aanval hem verminkt. Experimentele medische ingrepen herstellen zijn uiterlijk, maar leiden tot een afdaling in wraakzuchtige waanzin, wat de basis vormt voor een verhaal vol bodyhorror en persoonlijke tragedie.

Vintage lenzen en epische composities bepalen de visuele stijl van Clayface

Watkins koos voor een ultrabreed beeldformaat in combinatie met Panavision anamorfische C Series-lenzen uit de jaren 70 om een klassieke cinematografische textuur op te roepen. De keuze gaat in tegen de gepolijste look van moderne digitale producties en creëert natuurlijke scheidingen tussen personages die het verhaal visueel helpen vertellen.

De regisseur liet zich inspireren door Sergio Leone’s benadering van compositie, vooral in Once Upon a Time in the West, waar ruimtelijke diepte en breedte actieve verteltools worden in plaats van louter decoratie.

Gotham City verschijnt als een vuile, corrupte metropool

Dit is de debuut van Gotham in het nieuwe DCU, weergegeven met een duidelijk jaren 70- en 80-sfeer die smerig en geleefd aanvoelt. Production designer James Price werkte nauw samen met Watkins om een stad te tonen waar afval zich opstapelt en corruptie diep geworteld is, van penthouses tot de Narrows en ondergrondse ruimtes.

Referenties varieerden van Duitse expressionistische films uit de jaren 30, waarin torenhoge architectuur individuen klein maakt, tot rauwe straatfotografie van New York voor de schoonmaak. Het team filmde uitgebreid in Liverpool om authentiek straatleven en architectonische details vast te leggen, waarna de beelden werden versterkt, waardoor de wereld realistisch blijft maar het verval benadrukt wordt.

Er waren helemaal geen opdrachten van James en Peter. We wilden deze corrupte stad, deze vuile stad waar mensen het afval niet opruimen, en we wilden die van boven tot onder laten zien.

— James Watkins, Regisseur, Interview met Collider

Watkins ontwerpt een bioscoopervaring gebaseerd op collectieve spanning

De filmmaker creëerde bewust scènes die zichtbaar ongemak oproepen bij bioscooppubliek, waarbij nerveus lachen en kronkelen als essentiële ontladingen worden gezien, vergelijkbaar met de sensatie van een achtbaan. Hij stelt dat de gedeelde energie in een volle bioscoop een unieke adrenalinekick geeft die thuis kijken niet kan evenaren.

Kleine details in de productie, waaronder straatnaamborden en achtergrondgraphics, belonen herhaalde kijkbeurten, terwijl de algehele aanpak prioriteit geeft aan een meeslepende, gemeenschappelijke horrorervaring boven gepolijste effecten.

Clayface verschijnt op 23 oktober in de bioscoop

De film komt op 23 oktober in de bioscopen als het eerste DCU-project dat zijn versie van Gotham volledig neerzet zonder restrictieve richtlijnen van de studiobazen.

Tags bij dit artikel