Acteur en poppenspeler James Ortiz heeft een mijlpaal bereikt met zijn kandidatuur voor een oscarnominatie in de categorie beste mannelijke bijrol bij de 99e Academy Awards. Zijn werk als stem, beweging en emotionele kern van het alienpersonage Rocky in de blockbuster Project Hail Mary heeft veel lof geoogst.
De film, geregisseerd door Phil Lord en Chris Miller naar een scenario van Drew Goddard en gebaseerd op de roman van Andy Weir, koppelt Goslings astronaut Ryland Grace aan het vijfbenige, rotsachtige wezen tijdens een missie van levensbelang om hun planeten te redden. Ortiz leidde een team poppenspelers dat de rol tegenover Gosling uitvoerde via uitgebreide improvisatie.
Tijdens een Q&A op het SCAD Savannah Film Festival, gemodereerd door Collider’s Steve Weintraub, vertelde Ortiz hoe casting director Jeanne McCarthy hem jaren eerder al uitnodigde voor een niet-uitgezonden pilot. Zijn groeiende reputatie in het New Yorkse theaterpoppenspel leidde later tot een oproep over het sciencefictionproject.
Ortiz beschreef een directe connectie met de regisseurs. “Het was liefde op het eerste gezicht,” zei hij over de ontmoeting. De uitdaging was om een gezichtloos, vijfbenig wezen om te vormen tot een personage dat het publiek zou omarmen.
Een van de meest geciteerde zinnen uit de film, “Fist my bump”, ontstond tijdens een ongeplande scène. Ortiz herinnerde zich dat de regisseurs vaak teksten via een oortje aanreikten terwijl de acteurs lange tijd improviseerden. Hij had toen geen idee hoe populair de zin zou worden.
Het moet in een van de scènes zijn geweest. Waarschijnlijk tijdens een improvisatie waar we gewoon aan de gang waren.
Ortiz vertelde dat Gosling tijdens een lange take eens verwees naar de “very demure”-meme. Het moment verraste Ortiz, die in karakter reageerde met “What is demure, question?”. Het duo rekte scènes vaak ver voorbij de geschreven tekst, waarbij de set fungeerde als een uitgebreide tweehander.
Het bedienen van Rocky vereiste op elk moment tussen de drie en zeven poppenspelers, waarbij Ortiz op het hoofdlichaam zat om hoofd- en torsobewegingen te sturen. Het team trainde acht weken om synchroon te blijven, met prioriteit voor emotionele waarheid boven technische perfectie.
Rocky’s gebrek aan polsen sloot een traditionele duim-omhoog uit, wat leidde tot een humoristische duim-omlaag die een favoriet van fans werd. De regisseurs moedigden Ortiz aan om stilte te omarmen, vooral in IMAX-sequenties, zodat beweging subtekst kon overbrengen in plaats van elk moment te overdrijven.
In de postproductie hielpen editors Rocky’s emotionele boog af te maken. Een later toegevoegde zin over trauma en opoffering gaf het personage een betekenisvolle afsluiting in de definitieve versie.
Ortiz beschreef emotionele ontmoetingen met kijkers die Rocky als een echt wezen behandelden. Een interactie tijdens de persronde liet hem zichtbaar geroerd achter toen een bezoeker sterk reageerde op de levende pop. De ervaring benadrukte hoe volledig het personage tot leven was gekomen voor het publiek.