James Marcus Haney bouwde zijn reputatie op door zich als media vermomd toegang te verschaffen tot grote muziekfestivals zoals Coachella en Glastonbury om popoptredens te filmen. Zijn documentaire No Cameras Allowed uit 2014 documenteerde die ongeautoriseerde opnames. Nu brengt de filmmaker een heel ander verhaal naar het Toronto Film Festival met Black Sunflowers, dat jonge Oekraïners volgt die opgroeien onder de staat van beleg.
Haney werkte met een Oekraïense crew om alledaagse momenten vast te leggen die scherp contrasteren met het slagveld. Scènes tonen onder meer een legertruckchauffeur die met zijn eigen auto door de straten racet, een jonge soldaat met een prothese die danst op een energieke rave en een vrouw die overstapt van natuurfotografie naar het documenteren van verwoeste gebouwen. Een andere sequentie toont een jonge vrouw die leert omgaan met een geweer nu de verplichte militaire dienst voor haar generatie nadert.
De film opent met jongeren die verlies en verplichtingen aan het front ervaren, terwijl ze ontsnapping zoeken via concerten, relaties en lokale bijeenkomsten. Haney merkte in een regisseursverklaring op dat hij verbaasd was over hoe routineuze activiteiten doorgingen, ook al veranderde de oorlog het dagelijks leven ingrijpend. Hij constateerde dat de reguliere media vaak dit aspect van het verhaal missen.
Ik was verrast te zien hoeveel normaal leven doorging, ondanks de oorlog. Ik kon niet anders dan denken dat de mainstreammedia de helft van het verhaal missen.
Het project verschijnt naast verschillende andere films over het conflict, waaronder Time Machine Maidan van Roman Liubyi en Volodymyr Tykhyy, 2000 Meters to Andriivka van Oscarwinnaar Mstyslav Chernov en Militantropos van Alina Gorlova, Yelizaveta Smith en Simon Mozgovyi.
Black Sunflowers bevat een originele score van Fred Gibson, bekend als Fred Again, samen met Brian Eno en Koloah. Producenten zijn onder meer Pedram Rezaee, Mikayla Jean Miller, Yevhenii Zdorovylo, Samy Mosher, Eric Maldin, Volodymyr Yatsenko en Anna Yatsenko. De documentaire beleeft zijn wereldpremière op 11 september op het Toronto Film Festival.