Filmmaker James Gray ontving als tiener een vormend advies toen hij schreef naar de legendarische regisseur Francis Ford Coppola. Het antwoord moedigde hem aan trouw te blijven aan zijn eigen ervaringen, een principe dat zijn werk nog steeds decennia later stuurt.
Gray vertelde tijdens een persmoment op het Doha Film Festival over de brief en de blijvende impact ervan. Hij beschreef hoe het advies hem ertoe aanzette zijn films zo persoonlijk mogelijk te maken wanneer hij iets betekenisvols te zeggen had.
Hij zei: ‘Wees persoonlijk, James. Er is maar één iemand zoals jij in deze wereld.’ Dat heb ik ter harte genomen: als ik überhaupt iets te zeggen heb, als mijn stem überhaupt iets betekent, dan is het het beste dat ik zo persoonlijk mogelijk word.
Gray merkte op dat commerciële systemen in zowel de Verenigde Staten als andere landen regisseurs vaak aanzetten om hun individuele perspectief te verbergen of af te zwakken binnen bredere genres of collectieve uitspraken.
Gray was op het festival om de regionale première van zijn nieuwste project, Paper Tiger, te introduceren. De misdaadfilm heeft Adam Driver, Miles Teller en Scarlett Johansson in de hoofdrollen. Het verhaal speelt zich af in New York in de jaren tachtig en volgt twee broers die betrokken raken bij riskante zaken met de Russische maffia terwijl ze succes nastreven.
De regisseur putte rechtstreeks uit zijn eigen familie voor het verhaal. Hij wilde de band tussen zijn vader en zijn oom zo accuraat mogelijk weergeven binnen de grenzen van zijn herinnering en verwerkte een echt ruzie tussen zijn ouders die de cast met grote getrouwheid naspeelde.
Hoewel de film misdaadelementen bevat, zei Gray dat hij prioriteit geeft aan duidelijk en waarheidsgetrouw vertellen in plaats van zijn werk in conventionele categorieën te persen. Hij ziet eerlijkheid in de cinema als een weg naar meer compassie en verbinding met het publiek.
Ik vertel gewoon mijn verhaal zo goed mogelijk, zo duidelijk mogelijk, zo eerlijk mogelijk, en ik hoop op het beste. Zo breiden we het idee van compassie en sympathie in deze wereld uit. Hopelijk zie je iets in mij dat er voor jou toe doet.
Braziliaanse producent Rodrigo Teixeira, wiens projecten waaronder Paper Tiger op het festival te zien waren, sloot zich aan bij het gesprek. Hij uitte vertrouwen dat originele films nog steeds ruimte kunnen vinden buiten de grote studio’s, en wees op bedrijven als A24 en Neon als bewijs dat onafhankelijke stemmen standhouden ondanks consolidatie.
Teixeira benadrukte verschillen in publieke steun tussen zijn thuisland en de Verenigde Staten. Brazilië kent overheidsfinanciering voor cinema en de kunsten, een middel dat in het Amerikaanse systeem ontbreekt.
We hebben een regering die cinema steunt, die kunst steunt.
Gray voegde zijn eigen voorzichtige optimisme toe. Waar hij ooit vreesde dat cinema zou kunnen verdwijnen zoals opera, heeft de toenemende beschikbaarheid van productiemiddelen zijn kijk op opkomende filmmakers hernieuwd.
Ik heb een soort optimisme over de beschikbaarheid van technologie en hoe die nieuwe stemmen zal introduceren.