James Garner bestempelde onderzeebootfilm 'Up Periscope' uit 1959 als waardeloos

James Garner had in 1959 al een solide staat van dienst opgebouwd, maar hij belandde toch nog in projecten die hem frustreerden. Een daarvan was het oorlogsdrama Up Periscope over de Tweede Wereldoorlog, waarin hij een Navy-kikker speelde die op een riskante missie werd gestuurd om een Japanse code te fotograferen. De film betekende ook een vroege samenwerking met Alan Hale Jr., die al snel een bekend gezicht zou worden als de schipper in Gilligan's Island.

Garner werkt samen met Hale vóór de roem van Gilligan's Island

Hale had tegen het einde van de jaren vijftig al regelmatig werk. Hij speelde de hoofdrol in zijn eigen westernserie, deelde het scherm met Russell Johnson in de western Many Rivers to Cross en werkte samen met sterren als Audie Murphy en Kirk Douglas. Up Periscope voegde James Garner aan dat lijstje toe. Hale speelde de officier Pat Malone, een bijrol die hem weinig te doen gaf behalve wat lichte momenten te midden van de spanning.

Onder regie van Gordon Douglas volgt het verhaal Garners personage, luitenant Kenneth Braden, die zich aansluit bij een onderzeebootbemanning die nog rouwt om een verloren bemanningslid. Edmond O'Brien speelt de strenge commandant die botst met de nieuwe rekruut. De meeste conflicten blijven onder de oppervlakte tot de slotakte, wanneer Braden stiekem het door de vijand bezette eiland Kusaue moet bereiken en met de cruciale inlichtingen moet ontsnappen.

Garner geeft de film één ster in zijn memoires

Garner maakte geen geheim van zijn gevoelens. In zijn memoires The Garner Files, geschreven met Jon Winokur, beoordeelde de acteur zijn eigen projecten en gaf Up Periscope slechts één ster. Hij schreef dat het gewoon weer een waardeloos stuk was dat Warner Bros. hem tijdens zijn contractjaren had opgedrongen.

Critici uit die tijd oordelen milder

Recensent A.H. Weiler van The New York Times vond het verhaal voorspelbaar en dramatisch zwak. Hij merkte op dat de scenarioschrijvers, de cast en de regisseur hun werk zonder grote fouten deden. Weiler prees Hale omdat hij een vleugje lichtheid toevoegde aan de verder serieuze toon, een voorbode van de komische timing die later zijn rol in Gilligan's Island zou kenmerken.

Hale leek van de opnames te hebben genoten. Garner daarentegen zag weinig waarde in het eindresultaat en maakte dat jaren later duidelijk toen hij terugkeek op zijn verplichtingen bij de studio.