Na meer dan tien jaar in de schijnwerpers met Little Mix, Jade Thirlwall trad ze in haar eigen schijnwerper met een debuutsingle die haar gecompliceerde relatie met roem en de muziekbusiness confronteerde.
De Britse groep ontstond in 2011 bij The X Factor en groeide snel uit tot een succes. Hun cover van Damien Rice’s “Cannonball” bereikte de eerste plaats in het Verenigd Koninkrijk en leidde tot vijf nummer-1-singles, negentien top-10-hits en het album “Glory Days” op nummer 1. In de Verenigde Staten kreeg het kwartet al vroeg sterke steun en werd het de eerste Britse meidengroep die een debuutalbum in de top vijf plaatste in de eerste week.
Eind 2021 kondigden de leden een onbepaalde pauze aan die zou ingaan na hun Confetti-tour de zomer daarop. Ze benadrukten dat het geen definitieve splitsing was en lieten de deur open voor toekomstige muziek en optredens, maar erkenden ook de tol van tien jaar non-stop.
Van de drie leden ging Jade Thirlwall het langzaamst richting een soloproject. Ze had al een heel album aan materiaal afgerond in de zomer na de start van de pauze, gedreven door angst om momentum te verliezen. Vertrouwde adviseurs spoorden haar aan om te pauzeren en door te schrijven. Terugkijkend herkent ze nu dat het vroege materiaal te veel klonk als Little Mix.
“Ik moest echt even op mezelf bestaan en denken: oké, wie ben ik nu,” vertelde ze aan Variety na haar optreden op Lollapalooza. Ze vergeleek de aanpassing met het einde van een lange relatie en het herontdekken van de eigen identiteit.
Thirlwall putte motivatie uit artiesten die succesvolle groepen verlieten en grote risico’s namen. Ze noemde Gwen Stefani’s “What You Waiting For?” en Beyoncé’s brass-driven “Crazy in Love” als voorbeelden van gedurfde eerste statements. “Je krijgt één kans om jezelf als soloartiest uit een groep te vestigen,” zei ze. “Mijn logica was: ik kom liever meteen keihard binnen met iets dappers en gedurfds.”
Haar debuutsingle “Angel of My Dreams” verscheen op 14 juli 2024, meer dan twee jaar na de pauze van de groep. Het electropopnummer en de video verkennen een toxische haat-liefde-dynamiek met de muziekindustrie. Dat thema liep door in haar eerste album, “That’s Showbiz Baby!,” dat ongeveer een jaar later uitkwam.
Ze beschrijft roem als verslavend. “Het is echt moeilijk om je leven daar niet omheen te bouwen,” merkte ze op, en voegde toe dat de promotie voor het soloalbum oude gewoontes weer opriep, zoals fixeren op hitlijsten en online reacties.
De druk stuurde haar terug naar therapie, een praktijk die ze tijdens haar Little Mix-jaren was begonnen en later had stopgezet. Veel kwesties die ze dacht opgelost te hebben, kwamen weer naar boven. Toch bleek de ervaring waardevol. “Ik heb echt een veel gezondere relatie gekregen na ‘That’s Showbiz Baby!’” zei ze, en noemde het volgende project een “bonusronde”.
De nominatie voor de Mercury Prize voor het album sloot de campagne af met kritische erkenning die ze nooit had verwacht. Thirlwall zei dat de eer voelt als een bevestiging van het universum dat het loont om trouw te blijven aan jezelf.