Jackass: Best and Last sluit de franchise af met nieuwe stunts en vintage chaos

De langlopende serie combineert verse uitzinnige capriolen met hoogtepunten uit zijn mtv-origines terwijl Johnny Knoxville en de crew afscheid nemen

De Jackass-franchise bereikt wat als zijn conclusie wordt gepresenteerd met Jackass: Best and Last, een film die gloednieuwe stunts combineert met uitgebreide fragmenten uit de originele mtv-serie en eerdere films.

In meer dan 25 jaar is het project uitgegroeid van cultfavoriet tot commercieel succes, waarbij de eerste vijf films wereldwijd bijna 560 miljoen dollar hebben opgebracht. Critici zijn weliswaar positiever geworden, maar de kern van de aantrekkingskracht blijft dezelfde mix van lichamelijke beproevingen en groepsgevoel.

Nieuwe stunts vermengd met ongeziene beelden

Meer dan de helft van de speeltijd bestaat uit bekende momenten, waaronder Steve-O die in een draagbare wc wordt gekatapulteerd. Nieuw materiaal omvat de lang geruchtmakende oorspronkelijke stunt waarbij Johnny Knoxville met een pistool op zijn met kevlar bedekte borst schiet en daar zes pogingen voor nodig heeft voordat de kogel doordringt. Een andere ongezonden scène toont Knoxville die in een kartonnen doos wordt verzegeld en een trap af wordt gegooid.

Ook een hardwarewinkel-grap waarbij Knoxville, verkleed als geboeide gevangene, om een zaag vraagt, duikt weer op nadat mtv die eerder afwees uit angst voor nabootsing. De film vermeldt enkele echte verwondingen die jonge kijkers opliepen toen ze eerdere stunts probeerden na te doen.

Knoxville trekt zich terug terwijl nieuwe gevaren opduiken

Op 54-jarige leeftijd treedt Knoxville meer op als toeschouwer dan als deelnemer. Beelden uit de film Jackass Forever uit 2022 tonen de ernstige hersenschudding, hersenbloeding en gebroken botten die hij opliep na een confrontatie met een stier. Hij erkent voor de camera dat zijn leeftijd verdere zelfverwonding onverstandig maakt.

Onder de nieuwere scènes ondergaat Steve-O een robotisch rectaal onderzoek met pindakaas als glijmiddel. De machine, genaamd IW Larry en ingesproken door comedian Adam Ray, levert enkele van de scherpste grappen van de film. Andere fragmenten tonen taserwapens, laxerende twist-spellen in doorzichtige broeken en een deelnemer die een speelgoedauto op een ongepaste plek steekt.

Producer Spike Jonze voegt visuele finesse toe

Hoewel het merendeel van de film de low-budgetstijl van de serie behoudt, tonen de openings- en slotsequenties de kenmerkende touch van producer Spike Jonze. In de finale rollen de castleden in een oversized winkelwagen de ondergang tegemoet, begeleid door Frank Sinatra’s “My Way” en gevolgd door Vera Lynn’s “We’ll Meet Again”.

De film haalt ook een klassieke grap weer op waarbij de crew een nep-ontvoering van Brad Pitt buiten een hotdogkraam ensceneert. Een barvechtpartij met kleine mensen, die wordt gestopt door even kleine agenten en ambulancepersoneel, springt eruit door zijn surrealistische humor.

Nalatenschap van kameraadschap en twijfelachtige oordeelskracht

Deelnemers uiten af en toe bedenkingen te midden van de chaos. Een performer schreeuwt “Fuck this job!” terwijl hij wordt vastgebonden en getaserd. Een ander twijfelt aan zijn levenskeuzes terwijl hij de speelgoedauto plaatst. Knoxville wordt emotioneel als hij het einde bespreekt van wat hij zowel een melkkoe als een arbeidsintensief project noemt.

De film eindigt op een ambiguë noot. Ondanks de titel en de afscheidsbeelden laat de keuze van het slotlied de mogelijkheid open dat de franchise zou kunnen terugkeren.