Jack Arnold: de sci-fi pionier die de meeste afleveringen van Gilligan's Island regisseerde

Een ervaren filmmaker bracht zijn Hollywood-expertise naar de succesvolle sitcom als troubleshooter, gaf het een kindvriendelijke toon en regisseerde 26 afleveringen.

Jack Arnold arriveerde op de set van Gilligan's Island als een ervaren Hollywood-regisseur met een indrukwekkend trackrecord in sciencefiction. Terwijl andere filmmakers zoals Richard Donner en Gary Nelson hun eerste stappen zetten op de serie voordat ze overstapten naar speelfilms, behoorde Arnold al tot de gevestigde namen in de industrie toen hij het roer overnam voor het grootste aantal afleveringen.

Vroege carrière en doorbraak in sciencefiction

Arnold begon in de jaren dertig als toneelspeler. Na zijn dienst in de Tweede Wereldoorlog stapte hij over naar het regisseren. Zijn documentaire With These Hands uit 1950 werd genomineerd voor een Academy Award en trok de aandacht van Universal Pictures. De studio gaf hem zijn eerste speelfilm, het misdaaddrama Girls in the Night uit 1953. Later dat jaar begon hij zijn kenmerkende reeks sciencefictionfilms met It Came from Outer Space, een door Ray Bradbury geïnspireerd verhaal dat opviel door zijn vreedzame aliens.

De film bevatte Russell Johnson, die later de Professor zou spelen in Gilligan's Island, in een bijrol. Het markeerde de eerste samenwerking tussen de twee mannen.

Een reeks invloedrijke sciencefictionklassiekers

Arnold regisseerde in de jaren vijftig een breed scala aan genres, waaronder misdramas en westerns. Hij verwierf echter blijvende roem met zijn sciencefictionproducties. Creature from the Black Lagoon (1954) introduceerde een iconisch monster en leverde baanbrekende onderwaterfotografie op. Het vervolg Revenge of the Creature uit 1954 gaf Clint Eastwood zijn eerste filmrol. Andere opmerkelijke titels waren Tarantula en de hooggeprezen The Incredible Shrinking Man uit 1957.

Daarnaast regisseerde hij afleveringen van de syndicale anthologieserie Science Fiction Theater, een stap die vooruitliep op zijn latere focus op televisie.

Ingehuurd als troubleshooter voor de worstelende sitcom

CBS haalde Arnold erbij als troubleshooter toen Gilligan's Island in moeilijkheden verkeerde. In een interview uit 1980 herinnerde hij zich het aanbod: "At one point in my career, nothing was happening. And CBS offered me a great deal of money to become a troubleshooter." Het netwerk stuurde hem naar series die het moeilijk hadden met de opdracht ze weer op de rails te krijgen. "'Gilligan's Island' was in trouble," zei hij. "And they said, 'Go over and see what you can do with it.'"

I said, 'You're not making anything for the intelligentsia. You're making entertainment for kids. And it's good, clean entertainment for kids, and the kids will love it.' And that's what I tried to do.

— Jack Arnold, 1980 interview

Arnold benadrukte visuele gags en slapstickkomedie. Hij vond dat de strategie slaagde, omdat de serie een van de meest herhaalde programma's in de televisiegeschiedenis werd.

Recordaantal afleveringen en rol als executive producer

Arnolds eerste aflevering was "Waiting for Watubi" uit seizoen 1. Uiteindelijk regisseerde hij 26 afleveringen, meer dan welke andere regisseur ook op de serie. Maker Sherwood Schwartz had hoge waardering voor Arnolds werk en noemde "The Little Dictator" zijn favoriete aflevering. Schwartz promoveerde Arnold later tot executive producer en nam hem mee naar zijn volgende projecten, waaronder The Brady Bunch.

De sitcom eindigde na drie seizoenen in 1967. Arnolds vaste hand hielp de serie vormgeven tot een blijvende, luchtige en familiegerichte vorm van entertainment.

Tags bij dit artikel