Israëlische filmmakers Yuval Abraham en Rachel Szor krijgen recordovatie van 25 minuten voor NAZA op première in Venetië

Documentaire over systemen voor burgerdoelen in Gaza breekt record voor staande ovatie op festival na sterke kritische respons

Israëlische filmmakers Yuval Abraham en Rachel Szor kregen een buitengewone staande ovatie van 25 minuten voor hun nieuwe documentaire NAZA na de wereldpremière op het Filmfestival van Venetië. De film werd vertoond in een volle Sala Grande, met de regisseurs aanwezig naast producent Jonathan Glazer.

Nieuw record voor langste ovatie op een groot festival

Het aanhoudende applaus markeert de langste ovatie ooit geregistreerd voor een film op een groot festival. Het overtreft de bijna 24 minuten die The Voice Of Hind Rajab vorig jaar kreeg op Venetië en de 22 minuten voor Guillermo Del Toro’s Pan’s Labyrinth. Waarnemers op dit jaar’s editie beschreven de reactie als het hoogtepunt van het festival tot nu toe.

De vroege kritische respons is sterk positief, waarbij recensenten de gedetailleerde analyse van militaire targetingprocedures in de film prijzen.

Productie gesteund door The Guardian en team van The Zone of Interest

NAZA wordt geproduceerd door het nieuwsmedium The Guardian in samenwerking met James Wilson van JW Films. Jonathan Glazer is executive producer. Het duo werkte eerder samen aan de Oscarwinnende The Zone of Interest.

Filmmakers keren terug naar Venetië met nieuw werk na Oscarsucces

Abraham en Szor werkten eerder samen met twee Palestijnse filmmakers aan de Oscarwinnende documentaire No Other Land. Hun nieuwste project zet hun focus op het Israëlisch-Palestijnse conflict voort via een nieuwe onderzoeksbenadering.

Nachtelijke beelden onthullen militaire targetingssystemen

Volledig ’s nachts gefilmd vanaf daken in Tel Aviv, legt de documentaire de operationele systemen bloot die worden gebruikt bij Israëlische luchtaanvallen op Gaza. De titel NAZA verwijst naar een militair acroniem dat door de Israëlische inlichtingendienst wordt gebruikt om het aantal burgers te schatten dat naar verwachting zal sterven bij een geplande aanval.

We maakten deze film uit een gevoel van verplichting om onze positie als Israëli’s te gebruiken om de systemen achter de massale moord op Palestijnse burgers te onderzoeken waarvoor ons land verantwoordelijk is. Tijdens het filmen in de afgelopen drie jaar stelden we onszelf dezelfde vragen die ook door de generatie van onze grootouders werden gesteld en door de hele 20e eeuw heen: hoe laat een groep mensen de totale dehumanisering van een andere groep toe? Hoe zien de innerlijke werking van zo’n systeem eruit?

— Yuval Abraham en Rachel Szor, Statement van de filmmakers

Het statement vervolgt: “De film laat ons iets diepers verkennen dan we in onze onderzoeksjournalistiek alleen konden: niet alleen de woorden die worden gezegd, maar ook die niet worden gezegd, de stilte. Het is aan ons allemaal om die stilte te doorbreken.”