Het periodedrama I Is Another levert een strakke psychologische thriller die resoneert met de hedendaagse debatten over waarheid en historische verhalen. De Duitse schrijver-regisseur Felix Randau plaatst het verhaal rond de grotendeels vergeten Felix Kersten, een Baltisch-Duitse massagetherapeut die SS-leider Heinrich Himmler diende en later zijn eigen nalatenschap probeerde vorm te geven.
Felix Kersten beweert dat hij zijn positie gebruikte om duizenden concentratiekampgevangenen vrij te krijgen. De Deense acteur Claes Bang portretteert hem als een gladde, zelfverzekerde man die vastbesloten is een Nobelprijs voor de Vrede te bemachtigen. De film opent aan boord van een nachttrein van Stockholm naar Oslo in de herfst van 1952, waar het Nobelcomité zich voorbereidt op de bekendmaking van de winnaar.
De Oostenrijkse journaliste Hedda Wohmann, gespeeld door Valerie Pachner, confronteert Kersten tijdens de reis. Ze onderzoekt zijn beweringen terwijl hij aantekeningen meedraagt voor een autobiografie en documenten die zijn verhaal moeten ondersteunen. Hun gesprekken worden scherp naarmate beiden elkaar proberen te slim af te zijn.
Bang levert een vertolking die Kerstens performatieve charme en af en toe opflakkerende irritatie vastlegt wanneer feiten zich opdringen. Pachner evenaart hem als een vastberaden journaliste die op zoek is naar een carrière-reddende primeur. De echtgenoten van beiden voegen lagen toe via gespannen interacties en onverwachte onthullingen die simpele oordelen over overleven en moraliteit compliceren.
Randau contrasteert de besloten treinomgeving met flashbacks naar Kerstens oorlogscontacten met Himmler. Deze sequenties benadrukken de nabijheid van de macht en Kerstens aandrang om zichzelf in het centrum van belangrijke gebeurtenissen te plaatsen, inclusief ontmoetingen met het World Jewish Congress.
Randau kwam het verhaal aanvankelijk tegen via Franse producenten die een miniserie ontwikkelden waarin Kersten als een onbetwiste held werd neergezet. Zijn eigen onderzoek onthulde een man gedreven door Nobelambities die zijn verleden probeerde te rehabiliteren. Een Finse documentaire uit 1998 en een podcast uit 2019 van Arto Koskinen stelden vergelijkbare vragen over Kerstens staat van dienst.
De productie krijgt lof voor de periode-authenticiteit. Stephan von Tresckows ontwerp en Mara Helmls kostuums creëren een overtuigende jarenvijfatmosfeer. Bernhard Fleischmanns score en Joana Scrinzi's montage verhogen de spanning tijdens de strak gefilmde confrontaties.