De Netflix-animatieserie Big Mouth uit 2017 bouwde haar verhaal rond een groep middelbare scholieren die de puberteit op pijnlijke en ongemakkelijke wijze doormaken. Jongens zijn gefixeerd op seks en zelfbevrediging, terwijl meisjes hun eerste menstruatie vrezen. Hormonen verstoren elke interactie, waardoor de personages in de war, beschaamd en constant opgewonden zijn.
Elk jong personage krijgt begeleiding van een hormoonmonster dat hun meest primaire driften aanwakkert. Nick Kroll spreekt zowel de tiener Nick als diens agressieve mannelijke hormoonmonster Maurice in. Maya Rudolph vertolkt het vrouwelijke hormoonmonster Connie, aanvankelijk gekoppeld aan Jessi. Deze wezens wisselen van geslacht, wat fluïde opvattingen over identiteit en verlangen benadrukt.
In de loop der tijd verschijnen er extra emotionele entiteiten. David Thewlis speelt de Schaamte-tovenaar, Jean Smart spreekt de Depressie-kat en Zach Galifianakis brengt de Gratitoad tot leven. Ze opereren allemaal binnen een bureaucratisch systeem genaamd Human Resources dat functioneert als een gewoon kantoor.
De serie Human Resources uit 2022 verschuift de aandacht naar de monsters zelf terwijl zij het innerlijk leven van volwassenen beheren. De toon verschuift weg van de intense seksuele focus van de originele serie naar een mix van kantoorcomedy en emotionele allegorie. Personages zoals de Liefdeskever Emmy, gespeeld door Aidy Bryant, helpen mensen met romantiek en liefdesverdriet.
Andere Liefdeskever zijn Rochelle, ingesproken door Keke Palmer, en Walter, ingesproken door Brandon Kyle Goodman. Een Logica-steen genaamd Pete, ingesproken door Randall Park, staat voor rationeel denken. Terugkerende stemmen zijn onder meer David Thewlis als de Schaamte-tovenaar Lionel en de hormoonmonsters uit de oorspronkelijke serie.
Hugh Jackman speelt Dante de Verslavingsengel, een knappe figuur die mensen met drie penissen, glinsterende vleugels en een gladde slaapkamerstem in schadelijke gewoontes lokt. Hij begint de serie met een relatie met Emmy voordat hij overstapt naar Rochelle. Zijn verhaal omvat het verliezen van een penis, die vervolgens als apart komisch personage terugkeert.
De serie speelt in op Jackmans gevestigde aantrekkingskracht op het scherm en combineert die met cruwe dialogen over overmatig ketaminegebruik en andere verslavingen. Ondanks de vulgariteit toont de serie een zachtere kern door te laten zien hoe zelfs destructieve impulsen soms uit oprechte zorg voortkomen.
Beide series vermijden grote emoties zoals puur geluk of woede. In plaats daarvan belichten ze kleinere, rommeligere gevoelens zoals schaamte, angst, opwinding en depressie. De monsters geven misschien slecht advies, maar uiteindelijk willen ze het beste voor de mensen die ze dienen. Deze combinatie van vuiligheid en empathie geeft de series hun kenmerkende toon.