Op een aangename meidag langs de Croisette bevindt Huma Qureshi zich midden in de actie op het Filmfestival van Cannes. Het is haar vierde bezoek aan het evenement, na eerdere trips naar Berlijn, Toronto en Busan. Venetië en Sundance staan nog op haar verlanglijstje.
Ze kwam dit jaar vooral voor de bijeenkomst Women in Cinema van de Red Sea Film Foundation, waar talent uit de Arabische wereld, Afrika en India samenkwam. Qureshi trad ook op als ambassadeur voor BMW en liep over hun rode loper. Geen van haar projecten draaide dit keer in de hoofdcompetitie. Ze toonde zich optimistisch over toekomstige kansen en merkte op dat volgend jaar mogelijk een filminzending volgt.
Veertien jaar na haar doorbraak in Anurag Kashyaps “Gangs of Wasseypur” op hetzelfde festival in 2012, heeft Qureshi bewust commerciële Bollywoodhits, succesvolle streamingreeksen en festivalfilms gecombineerd. Ze schrijft veel van haar pad toe aan het simpelweg oppakken van werk dat haar echt boeit, in plaats van rigide langetermijnplanning.
Haar huidige agenda omvat diverse hoogprofielverplichtingen. In “Toxic”, de door Geethu Mohandas geregisseerde film met Yash in de hoofdrol, vertolkt ze Elizabeth. Ze speelt ook de hoofdrol en is coproducent van “Baby Do Die Do” met haar broer Saqib Saleem onder hun banner Saleem Siblings. In die in Mumbai gesitueerde noir speelt ze een dove-mute huurmoordenaar en leerde ze gebarentaal voor de rol. Het vijfde seizoen van het politieke drama “Maharani” is een andere belangrijke focus, naast extra films die nog officieel aangekondigd moeten worden.
Qureshi beschreef haar agenda als uitgebreid maar goed te behappen en gaf aan zich op haar gemak te voelen met het combineren van meerdere prioriteiten tegelijk.
Ze sprak lovend over haar deelname aan “Toxic” en werd aangetrokken door het contrast tussen Yash’ mainstreamappeal en Mohandas’ reputatie voor genuanceerd, personagegedreven werk. Toen de regisseur het script voor het eerst presenteerde, vergeleek Qureshi het met haar eigen “Barbie-moment”: een maker die bekendstaat om intieme verhalen die ineens een veel grotere productie aangaat.
De film biedt meer dan spektakel, benadrukte ze, met complexe vertelstructuren en intrigerende figuren. Haar personage past in het centrale thema dat vrijwel iedereen een vorm van de toxiciteit uit de titel met zich meedraagt, zonder duidelijke helden of schurken.
I just love the ambition of what we are trying to do. When we manage to do that, it will be amazing for all of us in the film, but it’s going to open so many more opportunities for films to have that kind of theatrical release as well.
Aan de andere kant van het spectrum staat “Baby Do Die Do”, een julifilm geregisseerd door Nachiket Samant. Het verhaal speelt zich af in het criminele onderwereld van Mumbai met klassieke noir-sfeer en gaat verder dan simpele wraak met meerdere lagen.
Het vertolken van de centrale dove-mute huurmoordenaar vereiste dat Qureshi gebarentaal beheerste en testte hoe ze emotionele diepgang kon overbrengen zonder gesproken dialoog. Het project is het debuut van Saleem Siblings en onderstreept haar verschuiving naar het actief ontwikkelen van de verhalen die ze wil vertellen in plaats van te wachten op castings.
Qureshi reflecteerde ook op “Maharani”, waarin ze een plattelands, semi-geletterde vrouw speelt die opklimt tot chief minister. Aanvankelijk waren er twijfels over de serie, maar die raakte diep bij kijkers door echte zorgen aan te snijden in een toegankelijke stijl zonder neerbuigendheid. Engelstalige media negeerden de serie aanvankelijk, maar volgens haar behoort ze tot India’s populairste series.
Het komende vijfde seizoen belooft nieuwe ontwikkelingen voor haar personage, waarbij de grootste groei nog moet komen.
Voor Qureshi zijn filmfestivals essentiële ruimtes voor dialoog met internationale filmmakers. Die vragen vaak om haar input op scripts, niet alleen voor acteerrrollen maar ook voor culturele inzichten over wat wel of niet vertaalt of aanpassing behoeft voor Indiase publiek. Een regisseur deelde ooit een script dat oorspronkelijk voor een blank personage was geschreven en vroeg haar perspectief op mogelijke aanpassingen.
Ze waardeert deze uitwisselingen en gaf duidelijk aan geen voorkeur te hebben voor de stereotype rollen die Zuid-Aziatische actrices vaak in westerse producties krijgen aangeboden.
I also don’t like playing these kind of impoverished brown woman with a problem, kind of, who needs to be rescued, kind of part. We all want to be playing characters that are authentic to us, but also sort of put a certain spotlight on our real experiences and challenges and capabilities.
Qureshi onderhoudt westerse vertegenwoordiging via een bureau dat momenteel in transitie is. Haar doel is materiaal dat cultureel flexibel aanvoelt in plaats van vast te zitten in specifieke etnische stereotypen. Ze ziet groeiende potentie voor zulke kansen en wijst op het commerciële succes van artiesten als Priyanka Chopra Jonas als bewijs van haalbare cross-border aantrekkingskracht.
Haar leidende principe blijft eenvoudig: niet te krampachtig vasthouden aan eerdere versies van zichzelf om creatieve stagnatie te voorkomen.