House of the Dragon seizoen 3 plaatst de slag om Tumbleton centraal in de conflicten, waarbij Ormund Hightower tegenover de troepen van Rhaenyra komt te staan. De botsing kent verschillende wendingen die afwijken van het verhaal in George R. R. Martins Fire & Blood. De prequel heeft al vaker een eigen weg gekozen door de brontekst, en de manier waarop de finale van seizoen 3 de slag behandelt, behoort tot de meest geslaagde afwijkingen.
De serie breidt de rollen uit van de twee drakenzaden die in het boek bekendstaan als de twee verraders. Hugh Hammer, gespeeld door Kieran Bew, en Ulf the White, gespeeld door Tom Bennett, krijgen veel meer schermtijd en emotionele diepgang dan in Fire & Blood. Door deze uitbreiding worden ze sympathieke figuren in plaats van eendimensionale verraders die alleen door ambitie worden gedreven.
In het boek wisselen beide mannen van kant en claimen later koninklijke titels. De serie behoudt Ulfs uiteindelijke overloop naar de andere kant, maar verandert de aanleiding. Nadat Daemon hem in Koningslanding publiekelijk vernedert, wordt Ormunds toenadering aantrekkelijk voor Ulf. Eenmaal overgelopen behandelt Ormund hem met evenveel minachting en slaat hem omdat hij de eerste gevechtshandelingen heeft verslapen. Ulf reageert door Ormund te doden en op eigen houtje verder te gaan, een stap die de grote lijnen van het boek volgt maar nieuwe lagen van gekwetste trots toevoegt.
Hughs verhaal wijkt scherper af. Zijn relatie met zijn vrouw Kat wordt een centraal motief. In de finale van seizoen 3 trotseert hij Rhaenyra en trekt ten strijde om Kat te beschermen, maar hij komt te laat. De tragedie laat de mogelijkheid open dat Hugh zich in seizoen 4 tegen Rhaenyra keert, al verloopt dat pad heel anders dan in het boek.
Door Hugh en Ulf aparte, volledig uitgewerkte verhalen te geven, vermijdt House of the Dragon dat het tweetal uitwisselbaar wordt. Hun positie als zeldzame drakenrijders van lage komaf krijgt meer gewicht doordat de serie investeert in hun persoonlijke belangen. Deze aanpak zet de focus op de kleine luiden die in seizoen 2 begon voort en behandelt hun ervaringen als even belangrijk als die van de adellijke huizen.
De veranderingen aan de slag om Tumbleton wissen de historische lijn van Fire & Blood niet uit. Ze maken het gebeuren juist tot een genuanceerdere studie van verraad dat wordt ingegeven door trots, liefde en mishandeling. Het resultaat voelt minder als een kroniek en meer als een levend conflict waarvan de uitkomst zelfs voor de deelnemers onzeker blijft.