Helena Hufnagel’s Agnes & Amir gaat in première op Filmfestival van München als hartverwarmend verhaal over onwaarschijnlijke vriendschap

Regisseur put uit waargebeurde verhaal van 101-jarige Berlijnse vrouw en jonge Iraanse vluchteling voor komedie over verbinding tussen generaties en culturen

De wereldpremière van Agnes & Amir op het Munich Film Festival stelde het publiek voor aan een komedie die geworteld is in een buitengewone waargebeurde band. Regisseur Helena Hufnagel vormde het verhaal rond een 101-jarige Berlijnse bewoonster genaamd Agnes en een jonge homoseksuele Iraanse vluchteling genaamd Amir, wiens toevallige samenwoning uitgroeide tot een diepe vriendschap.

Persoonlijke inspiratie voedt het project

Hufnagel kwam voor het eerst in aanraking met het verhaal via een documentaire op Arte en ZDF. Het project kreeg vaart nadat ze de documentaire samen met haar grootmoeder had bekeken, die toen 96 was. De oudere vrouw merkte op dat zij zo’n regeling nooit zou aandurven, wat Hufnagel ertoe aanzette de adaptatie door te zetten. Tijdens de drie jaar durende productie spiegelde haar grootmoeder de gebeurtenissen op het scherm door een Poolse thuishulp te verwelkomen en later een hechte vriendschap te sluiten met een 20-jarige in een verpleeghuis.

Dit was voor mij het bewijs dat zo’n vriendschap voor iedereen mogelijk is. Agnes en Amir zijn geen uitzondering; iedereen zou zo’n kans of mogelijkheid kunnen hebben, zelfs als er jaren tussen zitten. Je moet het alleen durven.

— Helena Hufnagel, regisseur, Interview met Variety

Gewichtige thema’s in evenwicht met warme komedie

De film behandelt zware onderwerpen als de vervolging van homoseksuelen in Iran, eenzaamheid onder ouderen, anti-vluchtelingensentiment in Duitsland en oorlogstrauma. Hufnagel koos bewust voor een komische aanpak als stille tegenhanger van verdeeldheid zaaiende politieke retoriek. Ze richtte zich op de warmte tussen de hoofdpersonages in plaats van op conflicten binnen hun relatie, met als doel dat kijkers na de voorstelling meer verbonden zouden voelen.

Gerenommeerde cast zorgt voor authenticiteit in Berlijnse setting

Veteraan Katharina Thalbach speelt Agnes en onderging uitgebreide make-up- en cameratesten om een vrouw dertig jaar ouder neer te zetten. Tegenover haar staat Bardo Böhlefeld als Amir. Böhlefeld, wiens moeder Iraanse roots heeft, leverde tijdens improvisaties op de set authentieke culturele details, waaronder een memorabele uitwisseling over Perzische beleefdheidsrituelen en Pruisische directheid.

Opnamen vangen zomerse eenzaamheid in de Duitse hoofdstad

Berlijn zelf fungeert als personage in het verhaal. Hufnagel koos locaties die zowel Agnes’ lange geschiedenis in de stad als Amirs hedendaagse ervaring weerspiegelen, waardoor een soort roadtrip door hedendaagse buurten ontstaat. Ze koos voor een zomerse setting om te benadrukken hoe eenzaamheid scherper kan aanvoelen wanneer de rest van de wereld sociaal verbonden lijkt.

Montage weerspiegelt snel veranderende gebeurtenissen in Iran

De productie duurde drie jaar waarin grote protesten en repressie in Iran plaatsvonden. Hufnagel paste de montage aan om deze ontwikkelingen te erkennen, terwijl ze de persoonlijke impact op castleden met familiebanden met het land respecteerde. De definitieve versie benadrukt de centrale vriendschap en behandelt andere verhaallijnen als atmosferische context.

Grootmoeder van regisseur overlijdt kort voor première

Hufnagels grootmoeder overleed drie weken voor de vertoning in München. De regisseur merkte de timing op en stelde dat haar grootmoeder het project in geestelijke zin had meegedragen tot de voltooiing. De film gaat op 19 november in Duitse bioscopen in première via X Verleih, met Beta Cinema als verantwoordelijke voor de internationale verkoop.