- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De comedy van Lena Dunham en Jenni Konner worstelde met dunne personages en won geen critici of publiek

De HBO-miniserie Camping uit 2018 was Lena Dunhams eerste grote televisieproject na het einde van haar succesvolle serie Girls. Gemaakt met vaste medewerker Jenni Konner en gebaseerd op een Britse serie uit 2016 met dezelfde naam, draaide het verhaal om een groep vrienden en familie tijdens een kampeertrip in Californië ter ere van een verjaardag.

Het verhaal draait om een controlerende influencer en haar aarzelende echtgenoot

David Tennant speelde Walt, de jarige die de trip in het bos organiseert. Zijn vrouw Kathryn, gespeeld door Jennifer Garner, was de dominante figuur. Beschreven als een prominente influencer die schril en controlerend is, bepaalt Kathryn elk detail van de reis terwijl de groep te maken krijgt met ongemakkelijke onthullingen en komische misverstanden die relaties op de proef stellen.

De bijrollen werden gespeeld door Ione Skye als Kathryn's zus, Arturo Del Puerto als gezamenlijke vriend Miguel, Juliette Lewis als Miguel's spirituele vriendin, plus Janicza Bravo, Brett Gelman en Chris Sullivan in andere rollen. Het verhaal zocht humor in sociaal ongemak en huwelijksproblemen, maar kreeg al snel klachten over de uitvoering.

Critici gaven een vernietigend oordeel met 27 procent op Rotten Tomatoes

Recensenten vonden de personages ofwel irritant of onderontwikkeld. Alleen Kathryn kreeg een noemenswaardige ontwikkeling, maar die bleef voor velen klein en onovertuigend. De serie kreeg 27 procent goedkeuring op Rotten Tomatoes uit 51 recensies, waarbij de consensus wees op dunne dialogen en onsympathieke personages.

Kathryn is, met één woord, afschuwelijk. Ze is de ergste versie van een verwende, yoga-obsessieve stedelinge die, zo vermoedt men, gezondheidsangsten afwerkt als een grieppatiënt zakdoeken. Ze klaagt voortdurend over haar bekkenbodem, raakt in een stotterende woede als de feestgangers afwijken van haar zorgvuldig geplande activiteiten en raakt in paniek bij elk teken dat haar kind pijn zou kunnen hebben.

McFarland merkte op dat het script afkomstig was van iemand in de vroege dertig die veertigers neerzette, waardoor de dialogen geforceerd en onnatuurlijk aanvoelden. Andere critici bevestigden dat de serie geen echt inzicht bood in die leeftijdsgroep.

Zo blijven we achter met Kathryn, en ze is afschuwelijk: diep onvriendelijk en totaal humorloos. Ze heeft een aantal gezondheidsproblemen die grenzen aan het syndroom van Münchhausen, klaagt over haar bekkenbodem (tegen haar kind) en bladert door fibromyalgie-tijdschriften. Als haar gezondheidsproblemen bedoeld waren om sympathie te wekken, werkt het niet.

De serie verdween snel na de korte uitzending

HBO heeft een sterke reputatie met lovende miniserie die decennia teruggaat, maar Camping sloot daar niet bij aan. De productie had goede productiewaarden en herkenbaar talent, maar negatieve mond-tot-mondreclame en recensies zorgden voor geen blijvende impact. Dunham creëerde later samen de Netflix-miniserie Too Much, die beter werd ontvangen door publiek en critici. De acteurs gingen door met ander werk, waardoor Camping een bescheiden vermelding bleef in het netwerkarchief.