De 2026 World Cup-finale tussen Spanje en Argentinië leverde meer dan alleen een kampioenschapswedstrijd op. Organisatoren zetten een uitgestrekte 27-minuten durende halftime-productie neer met enkele van de grootste muzieksterren ter wereld, maar het evenement trok al snel scherpe kritiek van fans en media in meerdere landen.
Al voordat de finale begon, stond het toernooi onder zware druk. Kijkers klaagden over hoge ticketprijzen, politieke bemoeienis en berichten over corruptie die de gebruikelijke opwinding rond het wereldtoernooi overschaduwden. Organisatoren voerden ook hydratatiepauzes in die wedstrijden effectief in vieren deelden, een breuk met de traditionele twee helften die veel traditionele voetbalsupporters als onnodige onderbrekingen zagen.
Het middelpunt van de finale werd het verlengde halftime-optreden. Producenten stelden een line-up samen met BTS, Shakira, Justin Bieber, Madonna, Chris Martin en Burna Boy. Madonna maakte een dramatische entree door stadiongangen in een dune buggy te racen naast Braziliaanse legendes Ronaldo en Ronaldinho. Andere optredens waren Jason Sudeikis die zijn rol als Ted Lasso hernam, dirigent Gustavo Dudamel die orkestuitvoeringen leidde en verrassingsmomenten met The Muppets.
Evenementorganisatoren verdedigden de productie als een groot succes dat indrukwekkende schaal en sterrenkracht toonde. De lengte overschreed echter ruimschoots de standaardmaximum van vijftien minuten stoppage time die onder internationale voetbalregels is toegestaan.
Reacties buiten de Verenigde Staten waren grotendeels negatief. Britse media beschreven de show als een opdringing van Amerikaanse entertainmentwaarden aan een wereldwijd voetbaltoernooi en noemden het oppervlakkig en onsubtiel. Voormalig Engeland-aanvoerder Wayne Rooney postte op X dat zijn favoriete deel was toen het optreden eindigde, ondanks dat hij de artiesten mocht.
My favourite bit of the halftime show was when it finished… I like all of them artists, but I thought it was crap.
In Duitsland vertelden kijkers aan verslaggevers dat de berichtgeving overweldigend negatief was, vanwege de overmatige lengte en de sterke Amerikaanse invloed. Een Spaanse socialemediagebruiker wees op vermeende hypocrisie in de boodschap van het evenement gezien de politieke spanningen, wat honderdduizenden likes opleverde.
Zelfs binnenlandse publicaties vonden fouten. TIME noemde de algehele presentatie saai en te graag in de smaak vallend. The Athletic noemde het glad maar volstrekt onnodig, terwijl New York Times-schrijfster Lindsay Zoladz opmerkte dat de optredens losjes aanvoelden en geen duidelijk doel hadden. Commentatoren vroegen zich af waarom de beste voetballers ter wereld zo’n lange pauze moesten doorstaan voor een show die haaks leek te staan op de tradities van de sport.
De finale eindigde met een overwinning voor Spanje, maar het halftime-segment domineerde de gesprekken na afloop voor veel waarnemers wereldwijd.