Guy Ritchie bouwde grote franchises rond Sherlock Holmes en Aladdin, maar zijn meest kenmerkende werk verscheen in 2000 met de misdaadthriller Snatch. De film was een vervolg op zijn eerdere hit Lock, Stock and Two Smoking Barrels, maar had een groter budget en een cast die Hollywood-namen combineerde met bekende gezichten uit de Britse misdaadscene.
Het verhaal volgt verschillende overlappende lijnen die allemaal draaien om een gestolen diamant. Bokspromotor Turkish, gespeeld door Jason Statham, wil vooral problemen vermijden met de gevaarlijke bookmaker Brick Top. Complicaties ontstaan als hun vechter in het ziekenhuis belandt, waardoor ze de blotevuistkampioen Mickey moeten rekruteren. Ondertussen arriveert Franky Four-Fingers in Londen om de diamant te verkopen, terwijl een ander team plannen smeedt om hem te stelen. Ritchie houdt het tempo meedogenloos aan terwijl de lijnen botsen.
Pitt's optreden als Mickey springt eruit door de bewuste chaos. De acteur wilde graag met Ritchie werken, maar had moeite met een Londens accent, dus bedacht de regisseur een personage wiens spraak bijna onmogelijk te volgen is. De running gag dat niemand Mickey kan verstaan voegt lagen humor toe en onderscheidt de film van zijn voorganger. De reizigersgroep rond de bokser ontstond ook als een last-minute toevoeging om de betrokkenheid van de acteur mogelijk te maken.
Wat Snatch onderscheidt is de focus op incompetente personages in plaats van gladde operators. Turkish vertrouwt zijn partner Tommy met belangrijke beslissingen die mislukken. Sol en Vinnie krijgen een tip over de diamant maar saboteren hun eigen plannen door slechte uitvoering. De diamant dient vooral als middel om Ritchie's kenmerkende mix van snelle cuts, scherpe dialogen en escalerende mislukkingen te tonen. Het resultaat voelt als het tegenovergestelde van een gepolijste heistfilm.
Hoewel latere films zoals RocknRolla strakkere plotten en meer uitgewerkte vrouwelijke rollen boden, vangt Snatch Ritchie op zijn energiekst. De combinatie van een getalenteerd ensemble, memorabele zinnen en samenvloeiende verhaallijnen creëerde een visitekaartje dat nog steeds kijkers trekt. Met de beperkte tijd die nog rest op Prime Video biedt de film een uitstekend voorbeeld van de Britse misdaadkomedie uit het begin van de jaren 2000 op zijn meest vermakelijke.