De Griekse filmmaker Thanasis Neofotistos maakt zich op om zijn eerste speelfilm te presenteren op SXSW London 2026. The Boy With the Light-Blue Eyes vermengt genres in een verhaal over uitsluiting, verlangen en identiteit, gesitueerd in een onbenoemd tijdperk maar rijk aan visuele verwijzingen naar het recente verleden.
De film gaat op 4 juni wereldwijd in première als onderdeel van het Screen Festival-programma. Het verhaal volgt Petros, gespeeld door Giorgos Karydis, een jongen die door zijn grootmoeder en de burgemeester van het dorp gedwongen wordt een masker te dragen. Blauwe ogen maken hem tot buitenstaander in de geïsoleerde berggemeenschap waar bijgeloof het dagelijks leven beheerst. Het verhaal fungeert ook als een queer coming-of-age-verhaal rond de zoektocht naar liefde en autonomie.
Neofotistos schreef het scenario samen met Grigoris Skarakis. Djordje Arambasic was verantwoordelijk voor de cinematografie en Panagiotis Angelopoulos voor de montage. Gersh beheert de verkooprechten in de VS.
Neofotistos herleidt zijn drang om te regisseren tot één enkele bioscoopbezoek in zijn jeugd. Jurassic Park van Steven Spielberg was de eerste film die hij op het grote scherm zag. De ervaring overtuigde hem ervan dat dinosauriërs ooit op aarde rondliepen en wekte zijn verlangen om verhalen te vertellen. Hij noemt de film zijn belangrijkste voorbeeld van wat hij goede ouderwetse cinema noemt.
De regisseur bewondert vooral de praktische effecten die de wezens tot leven brachten. Spielberg vertrouwde op animatronics en handgemaakte materialen in plaats van digitale shortcuts. Die tastbare kwaliteit maakte de wereld geloofwaardig en trok jonge kijkers het verhaal in.
Neofotistos paste dezelfde principes toe op zijn eigen productie. Het team vermeed AI volledig en hield visuele effecten tot een minimum beperkt. Bijna elk element ontstond tijdens de hoofdopnames. Hij beschrijft het doel als het bouwen van een origineel universum door middel van bewuste ambacht.
Ook de Griekse cinema liet een sterke stempel achter. The Reconstruction, het debuut van Theo Angelopoulos, werd opgenomen in de buurt van Neofotistos’ geboorteplaats en verbeeldde sociale dynamieken die hem aanspreken. Daarnaast prijst hij Yorgos Lanthimos voor het gebruik van magisch realisme dat narratieve mogelijkheden verruimt.
Kijkers die goed opletten, ontdekken een persoonlijke verwijzing naar de favoriete film uit de regisseursjeugd. Verschillende dinosaurusfiguren staan in Petros’ slaapkamer. Neofotistos plaatste ze daar om de Jurassic Park-invloed te eren die hem op het pad van de filmregie zette.