Gedegradeerde veengebieden in Engeland lekken koolstof terwijl vrijwilligersprojecten ze herstellen

Lokale groepen en natuurorganisaties pakken uitdrogende veengebieden aan met kokosblokken, diepe greppels en natte landbouw om emissies vast te leggen en de natuur te herstellen.

De oude veengebieden van Engeland, ooit enorme koolstofreservoirs, geven nu opgeslagen emissies vrij in de atmosfeer omdat decennia van drainage en winning ze droog en gedegradeerd hebben achtergelaten. Natuurorganisaties en lokale vrijwilligers vechten terug met praktische herstelwerkzaamheden in verschillende regio’s om de veengebieden opnieuw nat te maken en gezond te herstellen.

Vrijwilligers pakken erosie aan op Bridestones Moor

Op een winderige ochtend in de Zuidelijke Pennines verzamelden 25 vrijwilligers zich op Bridestones Moor in Yorkshire om kokosblokken en houten palen te plaatsen die geulen blokkeren en waterverlies vertragen. De Bridestones Rewilded community interest company kocht het 114 hectare grote terrein twee jaar geleden van een particuliere eigenaar om verdere landbouwschade te voorkomen en er een gemeenschappelijk natuurreservaat van te maken.

Anthony Arak, een oprichter van de groep, beschreef het hoogveen als een magneet voor bezoekers vanwege de opvallende rotsformaties. Hij zei dat het project een landschap wil beschermen dat al generaties mensen aantrekt en tegelijk de uitdroging wil aanpakken die de koolstofvoorraden bedreigt.

Tessa Levens van de Yorkshire Peat Partnership legde uit hoe veenmos de natte, zure omstandigheden creëert waarin veen zich over duizenden jaren vormt. Ze waarschuwde dat de recente extreme hitte en droogte in Yorkshire het risico op branden vergroten die diep in de oude lagen kunnen doordringen.

Diepe greppelmethode toont eerste tekenen van herstel in Somerset

In Somerset heeft de plaatselijke Wildlife Trust twee projecten gestart die gebruikmaken van diepe greppelcellen: gaten tot drie meter diep worden gegraven en in een schaakbordpatroon weer gevuld met gezond veen. De techniek vertraagt de waterbeweging zowel boven als onder de grond op locaties zoals het nationale natuurreservaat Westhay Moor.

Paul Tansley, wetenschaps- en dataspecialist bij de Trust, zei dat kleine plekken met ronde zonnedauw en wollegras verschijnen en dat een ijsvogelwaarneming wijst op verbeterde voedselvoorraden in het water. Hij merkte op dat volledig herstel van het veen 30 tot 50 jaar kan duren.

Bij de nabijgelegen Honeygar Farm verwijderen vrijwilligers invasieve bramen en Japanse roos om inheemse soorten zoals meidoorn terug te laten keren. Het doel is het veen weer te verbinden met natuurlijke waterstromen en een mix van moeras, rietland en nat bos te herstellen.

Overheidsfinanciering ondersteunt proeven met natte landbouw

De Britse regering heeft £110 miljoen toegezegd voor veenherstel in Engeland tot 2030, waaronder £10 miljoen die eerder dit jaar is aangekondigd voor onderzoek naar paludicultuur, ofwel natte landbouw waarbij water dicht bij het bodemoppervlak blijft. Dame Angela Eagle, de minister van Milieu, noemde hersteld veenland een van de grootste bondgenoten van het land tegen klimaatverandering.

Op het Great Fen-reservaat in Cambridgeshire heeft de Wildlife Trust for Bedfordshire, Cambridgeshire & Northamptonshire 6,5 hectare voormalige landbouwgrond omgevormd tot een proef met natte landbouw. Helen Bailey, projectmedewerker, zei dat de relatie met lokale boeren is verbeterd nadat aanvankelijke zorgen over wijdverbreide overstromingen zijn weggenomen door dialoog en bewijs dat het werk zowel de natuur als de gemeenschappen ten goede komt.

De natuur en biodiversiteit reageren positief, maar het is een lange weg terug naar hoe het zou moeten zijn.

— Paul Tansley, wetenschaps- en dataspecialist, Somerset Wildlife Trust, Westhay Moor herstelterrein

Veengronden beslaan slechts 3 procent van het wereldwijde landoppervlak, maar slaan volgens de VN twee keer zoveel koolstof op als alle bossen samen. In Engeland is 80 procent van deze habitats beschadigd door eerdere commerciële winning en landbouwdrainage, waardoor koolstof vrijkomt naarmate droogtes toenemen.

Arak vatte de uitdaging samen waarmee alle projecten te maken hebben: fysieke ingrepen zoals die op Bridestones Moor bieden de beste hoop om de veengebieden te redden, ook al zorgen fondsenwerving en een veranderend klimaat voor extra druk.

Tags bij dit artikel