De voormalige stafchef Gadi Eisenkot ontving de opdracht van president Isaac Herzog om te proberen de volgende regering van Israël te vormen, hoewel zijn electorale blok niet de meeste zetels behaalde in de verkiezingen van 27 oktober.
Herzog nam het besluit nadat hij had vastgesteld dat Eisenkot de steun had van 67 van de 120 leden van de Knesset, tegenover de 46 die de huidige premier Benjamin Netanyahu steunden.
De partij Likud van Netanyahu, samen met zijn rechtse en religieuze bondgenoten, behaalde 53 zetels. Het centrumrechtse blok onder leiding van Eisenkot, dat zijn partij Yashar omvat, kwam uit op 48 zetels. De overige 19 zetels gaan naar twee partijen die de Israëlische Arabische minderheid vertegenwoordigen.
De Basiswetten van Israël bepalen dat de president binnen zeven dagen na publicatie van de resultaten overleg voert met de partijen en een van hun leiders de opdracht geeft om een regering te vormen. Hoewel hij gewoonlijk kiest voor de leider van de grootste fractie, koos Herzog voor Eisenkot vanwege diens grotere kans op een meerderheid.
De kandidaat heeft 28 dagen, die met nog eens 14 dagen verlengd kunnen worden, om een coalitie te presenteren die een vertrouwensstemming haalt. Als dat mislukt, kan de president het mandaat aan een ander geven voor dezelfde termijn. Bij een derde mislukte poging kan de Knesset een nieuwe kandidaat aanwijzen met 14 dagen. Lukt dat ook niet, dan worden drie maanden later nieuwe verkiezingen uitgeschreven.
De 66-jarige Eisenkot, zoon van Marokkaanse immigranten uit de arbeidersklasse, groeide op in Eilat en klom op van de infanterie tot commandant van de Israëlische defensiemacht tussen 2015 en 2019. Hij kwam eind 2022 in de Knesset en maakte deel uit van het oorlogskabinet na de aanslagen van Hamas op 7 oktober 2023, waaruit hij acht maanden later vertrok wegens meningsverschillen met Netanyahu.
Hij verloor zijn zoon Gal en twee neven in de oorlog. Zijn sobere en directe stijl contrasteert met die van Netanyahu, hoewel hij het met hem eens is over een harde lijn op het gebied van veiligheid en het afwijzen van een Palestijnse staat. Hij verschilt echter van mening over de uitbreiding van nederzettingen op de Westoever en de strategie tegenover Iran.
Eisenkot zou steun kunnen zoeken bij de Arabische partijen, al zou hij eisen dat zij Israël erkennen als Joodse staat en Hamas als terroristische organisatie. Een andere mogelijkheid is een minderheidsregering met externe steun van die partijen, een optie die binnen zijn eigen blok op weerstand stuit, met name bij Avigdor Liberman.
Ook zou hij enkele parlementariërs uit het blok van Netanyahu kunnen aantrekken door ministersposten of programmatische concessies aan te bieden. Als hij er niet in slaagt een regering te vormen, krijgt Netanyahu een tweede kans en zal hij proberen afvalligen uit het andere blok te winnen.
Zolang de onderhandelingen duren, blijft Netanyahu fungerend premier. Een nationale eenheidsregering tussen beide leiders blijft een verre mogelijkheid die Herzog zou kunnen bevorderen als de individuele pogingen mislukken.