Francis Lawrence verkent dystopische werelden in Hunger Games en Red Rising

De regisseur reflecteert op wereldopbouw, morele dilemma's en onderscheidende thema's in zijn recente projecten

Francis Lawrence heeft de meeste Hunger Games-films geregisseerd, nadat Gary Ross het eerste deel voor zijn rekening nam. Zijn credits omvatten alle vervolgen plus de prequel The Hunger Games: The Ballad of Songbirds and Snakes en de aankomende The Hunger Games: Sunrise on the Reaping, die zich richt op Haymitch Abernathy.

Het verhaal draait om een jonge Haymitch, een rol die oorspronkelijk werd gespeeld door Woody Harrelson in de originele trilogie en door Joseph Zada in de prequel. Lawrence besprak deze projecten onlangs naast zijn Stephen King-verfilming The Long Walk uit 2025 en zijn plannen om Pierce Browns Red Rising-serie naar het witte doek te brengen.

Verschillende vertelwijzen in dystopische verhalen

Lawrence merkte op dat Red Rising zich onderscheidt ondanks oppervlakkige overeenkomsten met zijn andere werk. Het verhaal volgt protagonist Darrow die zich infiltreert in een hogere sociale klasse, wat unieke morele uitdagingen met zich meebrengt rond bedrog en onverwachte empathie.

Red Rising daarentegen is voor mij, ondanks vergelijkbare elementen met Hunger Games en The Long Walk, een geweldig infiltratieverhaal. Dat brengt dus zijn eigen parameters en morele keuzedilemma's met zich mee wanneer je je in een samenleving begeeft waar je niet thuishoort, en wat er gebeurt als je de vijand begint te waarderen terwijl dat niet mag, en de keuzes die je dan maakt. Ze hebben dus wel overeenkomsten, maar voor mij zijn het compleet verschillende verhalen.

— Francis Lawrence, Interview met SlashFilm

Relaties staan centraal in The Long Walk

Bij The Long Walk benadrukte Lawrence de band tussen de personages Ray en Pete, gespeeld door Cooper Hoffman en David Jonsson. Hij wees erop hoe de groep een broederschap vormt te midden van de competitie, waardoor de focus verschuift van de wedstrijd zelf naar menselijke connecties.

Ik werd verliefd op de relatie tussen Ray en Pete en de rest van de jongens, en hoe ze een broederschap vormden en op een bepaalde manier van elkaar hielden, terwijl je meer concurrentie zou verwachten. Ik zag een echte schoonheid in die relaties. Voor mij gaat het dus minder om de spelen en meer om de relaties en wat dat betekent, en wat de lange wandeling betekent als metafoor voor het bestaan.

— Francis Lawrence, Interview met SlashFilm

Hunger Games-films behandelen specifieke thema's van verzet

Lawrence wees erop dat elke Hunger Games-film verschillende ideeën verkent. De aankomende Sunrise on the Reaping onderzoekt impliciete onderwerping, de gevaren van apathie en de moed die nodig is om je uit te spreken tegen onderdrukking, zelfs als dat persoonlijk risico met zich meebrengt.

Wereldopbouw drijft Lawrence' interesse in deze verhalen

Op de vraag waarom hij zich richt op dystopische settings en jonge protagonisten onder autoritair bewind, gaf Lawrence aan dat hij zich comfortabel voelt bij dit thema. Hij legde uit dat de visuele eisen van het creëren van gedetailleerde fictieve werelden aansluiten bij zijn stijl als filmmaker.

Dat klopt. En wat vreemd is, is dat het dystopische aspect van deze werelden voor mij vooral draait om de wereldopbouw. Ik hou van het visuele aspect van filmmaking, dus wereldopbouw is een heel belangrijk onderdeel van wat ik graag doe. Als iemand me een hedendaagse heistfilm zou aanbieden, zou ik die niet doen. Daar heb ik gewoon geen interesse in, gewoon de straat op gaan en zoiets filmen. Ik voel gewoon dat er voor mij niet genoeg te doen is. Dat is denk ik een deel van de reden.

— Francis Lawrence, Interview met SlashFilm

The Hunger Games: Sunrise on the Reaping staat gepland voor release in de bioscoop op 20 november 2026.

Tags bij dit artikel