Lang voordat Disney zwaar leunde op remakes en uitbreidingen van themaparken, produceerde de studio originele live-actionverhalen die zich rechtstreeks richtten op families. Deze films verrasten het publiek vaak met onvoorspelbare plots en momenten die jonge kijkers echt deden schrikken.
Randal Kleiser regisseerde de sciencefictionavonturenfilm uit 1986 die tot de laatste producties van Walt Disney Pictures behoort met echte spanning. Hoewel Disney alleen als distributeur fungeerde, sloot het project nauw aan bij eerdere studio-inspanningen die verwondering met onbehagen vermengden.
Het verhaal draait om de twaalfjarige David Freeman, gespeeld door Joey Cramer. Na een ontmoeting bij een ravijn verdwijnt de jongen acht jaar lang en verschijnt hij onveranderd weer, terwijl zijn familie is verouderd. De wending plaatst hem midden in een buitenaards incident met een neergestort schip van de planeet Phaelon.
David raakt bevriend met de robotpiloot van het schip, bijgenaamd Max en ingesproken door Paul Reubens. Hun band vormt de emotionele kern terwijl David het vaartuig helpt terug te keren naar huis, met cruciale informatie opgeslagen in zijn hoofd. Het scenario waarin een oudere broer plots jonger is dan een ooit irritante broer voegt een laag persoonlijke angst toe voor veel jonge kijkers.
De bijrollen worden gespeeld door Sarah Jessica Parker, Veronica Cartwright en Howard Hesseman. Vroege morphing-visuele effecten verschijnen in belangrijke scènes en markeren een technisch mijlpaal die voorafgaat aan gepolijster gebruik in latere films.
De film kwam op 1 augustus 1986 in de bioscopen en moest het opnemen tegen stevige concurrentie van andere familiefilms. Hij kreeg overwegend gunstige kritieken, maar sloot zijn bioscooprun af met ongeveer 18,6 miljoen dollar tegenover een budget van 9 miljoen dollar. Later zorgden homevideo en uitzendingen op kabel voor nieuwe kijkers die de griezelige toon en nostalgische aantrekkingskracht omarmden.
De film is nog steeds te streamen op Disney+. Een combinatie met andere sfeervolle studiofilms uit die periode levert een effectieve dubbelprogrammering op die een gedurfder hoofdstuk in het familiefilmmaken belicht.