De slotscènes van Spider-Noir op Prime Video leveren een overwinning op voor Nicolas Cage’s Ben Reilly die allesbehalve triomfantelijk aanvoelt. Na de nederlaag van Silvermane ziet de detective hoe zijn vroegere liefde Cat Hardy wegloopt met een genezen Flint, waardoor Reilly geïsoleerd en lichamelijk uitgeput achterblijft na een seizoen van wisselvallige krachten.
Reilly keert terug naar een leven dat hij jaren eerder achterliet na de dood van zijn geliefde. De spanning is zichtbaar in zowel lichaam als geest, waardoor wat een standaard heldhaftige afsluiting had kunnen zijn, veel melancholischer wordt. Co-showrunner Oren Uziel bouwde het verhaal rond een man die uiteindelijk zijn plicht accepteert nadat hij die eerst probeerde te ontlopen.
Het is een verhaal over het ontlopen van je verantwoordelijkheid tegenover je medemens. Ik wilde een verhaal vertellen over een man die dat accepteert, de handschoen oppakt en de fakkel overneemt. De serie zegt: ‘Zonder macht komt geen verantwoordelijkheid’, omdat dat verleidelijk is. Daar zit een echte aantrekkingskracht in.
De serie laat Reilly’s krachten bewust niet als een makkelijke oplossing fungeren. In de finale is hij uitgeput en blijven zijn krachten onbetrouwbaar, wat spanning creëert die comicbook-spectakel mengt met het fatalisme van klassieke detectiveverhalen. Uziel merkte op dat de noir-setting een ander soort einde dicteert.
Dat komt doordat we twee genres met elkaar vermengden: het superheldengenre en het noir-genre. Deze serie speelt zich af in de noir-wereld, en in de noir-wereld gaat het zo. Je krijgt het meisje niet. Je wint de dag niet precies zoals je zou denken, toch?
Het besluit dat Cat terugkeert naar Flint is rechtstreeks ontleend aan een van de beroemdste afscheidsmomenten uit de filmgeschiedenis. Uziel wees op de film uit 1942 als belangrijk referentiepunt voor de afloop van de romantische verhaallijn.
Casablanca was een belangrijk ankerpunt voor deze serie. Zij stapt in dat vliegtuig en hij blijft achter. Het is het begin van een mooie vriendschap, maar het is niet wat hij voor ogen had. Het is niet wat hij wilde, maar we krijgen het gevoel dat hij er beter aan toe is.
Spider-Noir biedt kijkers twee presentaties, en elk beïnvloedt het emotionele gewicht. De monochroomversie benadrukt Reilly’s eenzaamheid door scherpe schaduwen, terwijl de kleurenversie de chaotische energie van de comicboekelementen naar voren brengt. Uziel zei dat de makers al vroeg inzagen dat de twee versies aparte aandacht vereisten tijdens de montage.
We namen dat besluit heel vroeg, en misschien was dat de enige manier, maar dat besef kwam tijdens de montage en het was echt interessant. In het begin monteerden we in zwart-wit en letten we daarop, en daarna realiseerden we ons dat we echt aandacht moesten besteden aan de kleur. Het is niet dezelfde serie.
Ook het geluid verschilt. De zwart-witversie neigt naar mono-audio die doet denken aan oudere films, terwijl de kleurenversie vollere surround-effecten behoudt. Cages spel past zich aan: het wisselt tussen een sobere Bogart-achtige detective en verhoogde pulp-energie, afhankelijk van de versie.
Tegen het einde van seizoen 1 heeft Reilly zijn detectivebureau heropgericht met Janet en Robbie, maar de emotionele littekens blijven. Uziel prees Cages toewijding om nuance in elke scène te leggen. Hoewel hij geen details wilde verklappen, bevestigde de showrunner ideeën voor de terugkerende personages en hintte hij dat de setting van 1933 een grotere rol zal spelen.
Ik wil niets verklappen, maar ik heb ideeën voor Ben, Karen en Robbie, waar ze naartoe kunnen en wat ze kunnen doen, en welke problemen ze gaan tegenkomen. Ik kan wel zeggen dat het helpt dat de serie zich afspeelt in 1933. Er broeit onrust in de wereld, dus die zou wel eens op hun stoep kunnen belanden.
Spider-Noir is nu te streamen op Prime Video.