Deze filmtrilogieën bewijzen dat drie films er één te veel kunnen zijn

Van stoomromances tot fantasy-missers: deze series rekten zwakke premissen uit over meerdere delen met weinig resultaat

Iconische trilogieën zoals The Godfather en The Lord of the Rings zetten de lat hoog voor doorlopend verhalen vertellen. Andere series laten het publiek echter verbijsterd achter over hoe ze zelfs één film haalden, laat staan drie. Deze ranglijst bekijkt trilogieën die gehinderd worden door dunne plots, herhalende conflicten en twijfelachtige creatieve keuzes.

Fifty Shades-trilogie biedt weinig meer dan oppervlakkig drama

De Fifty Shades Trilogy draait om literatuurstudent Anastasia Steele en miljardair Christian Grey terwijl zij een intense relatie aangaan die gekenmerkt wordt door onconventionele verlangens. Het eerste deel introduceert hun ontmoeting, terwijl de vervolgen hun huwelijk en externe druk volgen. Populariteit vertaalde zich niet naar sterke narratieve vooruitgang, waarbij het verhaal stagneerde na de initiële opzet en leunde op voorspelbare ontwikkelingen.

De dialogen voelen geforceerd en de centrale thema’s krijgen een oppervlakkige behandeling. Personages tonen beperkte groei ondanks de uitgebreide speeltijd over drie films. Een opvallend moment betreft een simpele parkeermanoeuvre die onbedoeld de omringende leegte benadrukt.

Kissing Booth-trilogie vertrouwt op gefabriceerde spanning

In de Kissing Booth Trilogy raakt middelbarescholier Elle Evans verstrikt met de broer van haar beste vriend na een schoolfeest. Latere delen verplaatsen de actie naar de universiteit en introduceren nieuwe romantische complicaties. De initiële premisse heeft teenappeal, maar de voortgaande verhalen hangen af van personages die eerlijke gesprekken vermijden.

Relaties kenmerken zich door bezitterigheid en willekeurige regels die zonder logische evolutie blijven bestaan. Hoewel de films sterke streamingcijfers trokken, hebben de hoofdrolspelers sindsdien sterkere rollen elders gezocht.

My Fault-trilogie herhaalt vertrouwde conflicten

Gebaseerd op populaire onlineverhalen volgt de My Fault Trilogy stiefbroer en -zus Noah en Nick, wier aanvankelijke botsingen uitgroeien tot diepere aantrekkingskracht te midden van familieafkeuring. Elke film herhaalt vergelijkbare emotionele momenten met minimale vooruitgang. Luxueuze beelden bieden tijdelijke afleiding voordat de herhaling intreedt.

De serie houdt een stabiel kijkersaantal op streamingplatforms en inspireerde een Engelstalige remake. Haar voortbestaan komt meer voort uit bekendheid met het bronmateriaal dan uit cinematografische innovatie.

Atlas Shrugged-trilogie slaagt er niet in de filosofische diepgang te vatten

De ambitieuze Atlas Shrugged Trilogy adapteert Ayn Rands roman in drie delen en volgt spoorwegdirecteur Dagny Taggart te midden van economische omwenteling veroorzaakt door een mysterieuze figuur. Casting- en regiewisselingen vonden plaats tussen de films na tegenvallende bioscoopopbrengsten.

Kernideeën uit het bronmateriaal komen niet effectief over op het scherm en vervreemden zowel nieuwkomers als fans van de roman. De opbrengsten daalden scherp met elke release, wat de beperkte connectie met het publiek onderstreept.

In the Name of the King-trilogie zakt weg in incoherentie

Losjes gebaseerd op een videospel volgt de eerste In the Name of the King-film een boer op een wraaktocht met koninkrijken en mythische wezens. Latere delen schakelen over naar moderne soldaten die naar dezelfde wereld worden getransporteerd. Regisseur Uwe Boll superviseerde de hele serie.

Het openingsdeel probeert epische schaal maar resulteert in een onsamenhangende imitatie van sterkere fantasyfilms. Latere films laten grotendeels de eerdere continuïteit varen en laten zwakke effecten en onderontwikkelde figuren achter.

365 Days-trilogie kiest voor sensatie boven inhoud

De 365 Days Trilogy toont een Poolse vrouw die wordt vastgehouden door een misdaadbaas die haar een jaar geeft om gevoelens te ontwikkelen. Vervolgfilms introduceren jaloezie via extra personages en een verrassende familieonthulling. Uitgebracht tijdens de pandemie behaalde het eerste deel wijdverbreid streamsucces.

De serie leunt zwaar op expliciete scènes terwijl betekenisvolle plot of discussies over toestemming van personages ontbreken. Vergelijkingen met vergelijkbare romances benadrukken het ontbreken van momenten waarin grenzen worden gesteld. Latere delen varen grotendeels mee op het momentum van de eerste film zonder diepgang toe te voegen.

Tags bij dit artikel