De Wayans-familie heeft de comedy in film en televisie bijna vier decennia lang vormgegeven. Hun doorbraak kwam eind jaren tachtig met scherpe satires en parodieën die uitgroeiden tot grote kassuccessen, met wereldwijde opbrengsten van bijna 2 miljard dollar. Een nieuwe Scary Movie verschijnt in 2026 en zet die reeks voort.
Shawn en Marlon Wayans spelen FBI-agenten die undercover gaan als jonge blanke vrouwen in deze comedy uit 2004. De film verwierf ondanks ongelijke grappen een cultstatus. Terry Crews levert het hoogtepunt als een NBA-speler onder invloed die wild danst met glowsticks en een fluitje in een memorabele clubscène.
Een roofie-element ondermijnt de grap, hoewel de humor vooral op Crews neerkomt. De film eindigt op een verrassend warme noot die eerdere zwaktes compenseert. Chris Rock benadrukte ooit de populariteit tijdens een Oscars-bit in 2004 in een Magic Johnson-theater, waar het publiek de voorkeur gaf aan deze film boven enkele genomineerden voor Beste Film.
Damon Wayans bedacht en speelde de hoofdrol in dit verhaal uit 1994 over een sociaal onhandige uitvinder die na de moord op zijn oma een geïmproviseerde misdaadbestrijder wordt. Het verhaal voelt als een milder tegenwicht voor eerdere scherpe sketches, waarbij Darryl's naïeve optimisme botst met de harde realiteit.
David Alan Grier speelt de onwillige sidekick en de film put uit klassieke superheldentropes terwijl een zwarte hoofdrolspeler centraal staat. Sterke acteerprestaties dragen het project, ook al hapert de regie soms. De opbrengst bleef bescheiden met minder dan 8 miljoen dollar tegenover een budget van 30 miljoen.
Het vervolg uit 2001 richtte zich op haunted-house-parodieën van films als The Haunting en Poltergeist. Sterkere bijrollen van Tim Curry, David Cross en James Woods verhieven het materiaal boven de slasher-focus van het origineel.
Testscreenings van de eerste Scary Movie toonden enorme publieksreacties, maar het vervolg kreeg strengere recensies en lagere opbrengsten van rond de 141 miljoen dollar. De bereidheid om ouder bronmateriaal aan te pakken zorgde voor hogere komische pieken.
Shawn en Marlon Wayans staan centraal in deze anarchistische benadering uit 1996 van inner-city dramas. De regie van Paris Barclay brengt visuele flair in grappen over malt-liquor-cultuur, zelfhatende agenten en door de gevangenis geharde personages gespeeld door onder meer Bernie Mac.
De film opent met een memorabele zin over de kans om zulke films te overleven. Het mengt echte sociale satire met gemeen bedoelde steken die kwetsbare groepen raken en komt over als landmijn-comedy die sommige kijkers omarmen.
Keenan Ivory Wayans schreef en regisseerde deze satire uit 1988 over een lichtgewicht soldaat die de dood van zijn broer wreekt. Het verhaal combineert complotlijnen uit films als Three the Hard Way met de stoerheid van Shaft en bevat genre-iconen als Jim Brown, Bernie Casey en Isaac Hayes.
Chris Rock verschijnt in een vroege memorabele scène waarin hij een restaurant nickel-and-diming. Wayans benaderde het genre met genegenheid in plaats van spot, waarbij hij tropes als overdreven seksuele prestaties ondermijnde en visuele gags leverde zoals Antonio Fargas in plateau-schoenen met goudvisbakken.