Ferine vermengt moederlijke horror met jaguartransformatie op Fantasia-première

Het debuut van Andrea Corsini zet zwangerschapsangsten om in een verfijnd creatuurverhaal met elegante beelden en overtuigende prestaties

Stijgende culturele angsten rond zwangerschap en moederschap hebben een golf horrorfilms aangewakkerd die die thema’s opnieuw oppakken, lang nadat Rosemary’s Baby de standaard zette. Ferine, de eerste speelfilm van de Italiaanse scenarioschrijver en regisseur Andrea Corsini, breidt zijn gelijknamige korte film uit 2019 uit en combineert die paranoia met een gedaanteverwisseling die doet denken aan Cat People.

Internationale première introduceert Corsini’s ambitieuze genredebuut

De film werd voor het eerst buiten Italië vertoond op het Fantasia International Film Festival. Centraal staat een welgestelde buitenstaander die zich door het Italiaanse platteland beweegt terwijl ze worstelt met verloren en herwonnen moederschap, alles verpakt in een creatuurtransformatie. Corsini opent met een citaat van filosoof Arthur Schopenhauer, wat de artistieke ambities van het project meteen duidelijk maakt.

Carolyn Bracken leidt cast die draagmoederschap en instinct onderzoekt

Carolyn Bracken speelt Irina, ook wel Irene genoemd, een kunstenares en verzamelaarster die terugkeert naar de streek van haar vervreemde moeder voor een begrafenis. Na meerdere miskramen heeft ze een draagmoeder geregeld bij de lokale vrouw Anita, gespeeld door Uliana Kuzmina. Wanneer Anita na de geboorte aarzelt, neemt Irina de pasgeborene mee en vlucht ze uit de privékliniek, wetend dat de jonge moeder geen middelen heeft om zich te verzetten.

Een proloog toont een ontsnapt wild dier dat rondzwerft in dezelfde bossen. Een daaropvolgend auto-ongeluk laat Irina en de baby in leven, terwijl een ander slachtoffer valt. Getraumatiseerd en gesloten begint Irina roofzuchtig, vleesetend gedrag te vertonen dat haar vriendin Rosa, gespeeld door Paola Lavini, niet begrijpt.

Vervangende adoptie wekt dodelijke bezitterigheid

Rosa regelt dat Irina voor de jonge Giulia zorgt, gespeeld door nieuwkomer Elisabetta Caccamo, wiens verwaarlozende moeder geen stabiliteit kan bieden. De regeling botst al snel met Giulia’s vader, die vastbesloten is het kind weg te houden bij zowel de biologische moeder als elke rijke buitenstaander. Irina’s honger en beschermingsdrang nemen toe, met geweld buiten beeld tegen wie zich ermee bemoeit.

Caroline Goodall komt in beeld als jaguarhandelaarster op zoek naar haar prooi

Caroline Goodall speelt Dama, een geduchte oudere vrouw die rijk is geworden door illegale handel in wilde dieren, maar nu problemen ondervindt door de ontsnapte Zuid-Amerikaanse jaguar die in de omgeving rondloopt. Dama is even meedogenloos in het uitschakelen van getuigen en ziet een mens die zich als de grote kat gedraagt als een zeldzame buit die het nastreven waard is.

Elegante vormgeving tilt bekende genretroepen op

Cinematograaf Fabrizio La Palombara levert opvallende breedbeeldbeelden, terwijl componist Pino Donaggio een rijke orkestrale score levert. Production designer Carlotta Desmann creëert een imposant brutalistisch huis dat zelf een personage wordt. De cast levert overtuigend werk, met name de jonge Caccamo.

Het script laat soms belangrijke relaties en motieven onduidelijk, en sommige metaforen komen zwaar aan. Toch bouwt de spanning effectief op in de latere delen zodra Dama de narratieve controle overneemt, met een spannend slotstuk vol gevangenschap en wisselende allianties.

Tags bij dit artikel