Een routineanalyse van eucalyptusbomen in oktober 2013 leidde tot een onverwachte ontdekking in de regio Kalgoorlie in West-Australië. Een team van wetenschappers identificeerde minuscule gouddeeltjes in de bladeren, waardoor een mineraalvoorkomen op ongeveer 30 meter diepte kon worden gelokaliseerd.
Onderzoekers van de Organisatie voor Wetenschappelijk en Industrieel Onderzoek van het Gemenebest (CSIRO) toonden aan dat eucalyptusbomen gouddeeltjes vanuit de diepe ondergrond naar hun takken kunnen transporteren. Deze ontdekking veranderde het inzicht in hoe planten omgaan met mineralen uit de diepe bodem.
Eucalyptusbomen ontwikkelen zeer diepe wortels om bij het grondwater te komen. Daarbij nemen ze kleine hoeveelheden opgelost goud op dat via het vaatstelsel van de plant naar de bladeren stijgt. Daarna scheidt de boom een deel van dat metaal via het bladgroen af.
Om zeker te stellen dat het goud zich binnen de bladeren bevond en niet afkomstig was van externe vervuiling, gebruikten de wetenschappers de Maia-detector van de Australian Synchrotron. Dit instrument maakt gebruik van röntgenstralen om chemische elementen te identificeren en bevestigde de aanwezigheid van deeltjes in de interne vaten van de planten.
Hoewel de gedetecteerde hoeveelheden zeer klein waren, bleken ze voldoende om verborgen afzettingen in kaart te brengen. De bladeren direct boven het goudvoorkomen bevatten tot 80 delen per miljard goud, terwijl de bladeren van bomen op 200 meter afstand slechts 2 delen per miljard bereikten.
Het onderzoek opende nieuwe mogelijkheden voor mijnbouwexploratie door het gebruik van eucalyptusbomen als natuurlijke indicatoren voor te stellen, waardoor goudvoorkomens kunnen worden opgespoord zonder kostbare eerste boringen.