De tweelingbroers Arie en Chuko Esiri keren terug met hun tweede speelfilm, Clarissa, een opvallende bewerking van Virginia Woolf's Mrs. Dalloway die het verhaal verplaatst van het Londen van de jaren 1920 naar het hedendaagse Lagos. De film gaat in première in de Directors' Fortnight-zijbalk op Cannes en is al verworven door Neon, wat wijst op sterke internationale interesse in deze door Nigerianen geleide herinterpretatie.

Esiri-tweeling creëert nieuw kader voor Woolf's stroom-van-bewustzijn-verhaal

Woolf's roman heeft in de loop der decennia slechts een handvol verfilmingen geïnspireerd, waaronder Marleen Gorris' film uit 1997 en de losse inspiratie achter The Hours. De Esiri's bouwen voort op hun geprezen debuut Eyimofe door het verhaal te plaatsen in het hedendaagse Nigeria, waar Sophie Okonedo Clarissa speelt als een society-vrouw die zich door het Lagos-verkeer, huishoudelijke taken en herinneringen aan jeugdige debatten over democratie en nationale identiteit beweegt.

Fortune Nwafor levert een doorbraakprestatie als Septimus, een soldaat buiten dienst die worstelt met trauma door gevechten tegen Boko Haram. Zijn personage vormt de kern van het verhaal over re-integratie na conflicten, terwijl de bijrollen David Oyelowo als Peter en Ayo Edebiri als een jongere Sally omvatten.

Cinematografie en montage vangen gefragmenteerde herinneringen vast op 35mm

Jonathan Blooms weelderige 35mm-fotografie en Blair McClendons precieze montage creëren visuele rijmen die Woolf's stijl weerspiegelen. Close-ups van alledaagse gebaren en natuurlijke details, zoals een vogelroep of een eenvoudig gebaar, roepen de versplinterde stroom van herinneringen op. Kelsey Lu's etherische score versterkt verder de dromerige, introspectieve toon van de film.

Het verhaal opent in 1994 met de jonge Clarissa, gespeeld door India Amarteifio, die zich van een bijeenkomst aan het meer in Abraka wegsluipt met Peter. Flashbacks onthullen de levendige discussies van de groep over literatuur en politiek voordat het verhaal terugkeert naar het hedendaagse Lagos, waar Clarissa zich voorbereidt op een feest te midden van het bruisende maar gelaagde dagelijks leven van de stad.

Film onderzoekt trauma, klassentegenstellingen en postkoloniale realiteit

Clarissa portretteert de energie van de stad door scènes van werk en sociale interactie, terwijl het ook scherpe klassentegenstellingen benadrukt. Septimus' beperkte wereld, gekenmerkt door overvolle minibussen en krappe woonruimtes, contrasteert met Clarissa's bredere maar meer ingetogen bestaan. De film bekritiseert subtiel de militaire macht en de impact daarvan op veteranen, in navolging van Woolf's oorspronkelijke zorgen over de maatschappelijke omgang met hen die gediend hebben.

Okonedo brengt Clarissa's innerlijke stalen wil en aanhoudende gehechtheid aan vroegere liefdes over, waaronder Sally, in haar jeugd gespeeld door Edebiri. Hun ingetogen chemie geeft diepgang aan de relatie. De Esiri's confronteren ook de koloniale ondertoon van de roman en bieden een radicale herinterpretatie die Nigeriaanse ervaringen en stemmen centraal stelt.