Erola Jons lag de hele nacht wakker. Over een paar uur stond de grootste professionele uitdaging van haar carrière voor de deur en de populaire contentcreator lag nog steeds wakker, met een overactieve geest en een onrustbarend besef: ze stond op het punt zich in LaVuelta te storten zonder ook maar enige kennis van het wielrennen.
Voor haar lag een hele maand vol verplaatsingen, lives en opnames van Monaco tot Granada. Achter haar: nul ervaring met een van de grote wedstrijden op de internationale kalender.
“Ik vind het heel heftig dat ik dit jaar LaVuelta presenteer”, bekent ze aan het begin van de aflevering. Jons zelf erkent de omvang van de uitdaging: “Ik heb de afgelopen weken wat dingen over wielrenners bestudeerd, want ik had er echt geen flauw idee van. Het wielrennen is een hele toestand, het lijkt van niet, maar het is heftig”.
Zo begint Hemos hecho historia, de eerste aflevering van de serie waarin Jons van binnenuit laat zien hoe ze bij de wedstrijd is gekomen. Er is geen poging om de twijfels te verbergen of te doen alsof ze een expert is die plots in het peloton is beland. De camera legt een overweldigde hoofdpersoon vast, met te weinig slaap en zich er volledig van bewust dat ze net een wereld was binnengestapt die ze nauwelijks beheerste.
Ik ben zenuwachtig, dat moet ik zeggen, en een beetje bezorgd. Ik heb al veel nep-lives gedaan, maar nog nooit een echte live.
De opdracht was niet gering. Erola moest een van de gezichten worden van de digitale content van LaVuelta, live-verbindingen maken, met renners en teams praten en de wedstrijd dichter bij een publiek brengen dat het wielrennen normaal niet volgt. Dit alles terwijl ze onderweg een sport leerde met eigen regels, strakke hiërarchieën en zones met beperkte toegang.
“Ik had LaVuelta nog nooit gezien, eerlijk gezegd, en al helemaal niet live”, geeft ze na de eerste tests toe. Haar eerste dag verliep in overlevingsmodus: kijken, vragen, uitproberen en opnieuw proberen. Haar zus, die haar tijdens het avontuur vergezelde, vat de eerste kennismaking samen: “We kwamen daar aan en van elke drie woorden begreep ik er één niet van het vocabulaire”.
Erola hield tijdens de lives haar gebruikelijke ontspannen toon aan. “Je weet dat ik LaVuelta ook graag zou willen winnen, hè? Een rondje met jou”, plaagde ze een van de aanwezigen. Minuten later volgde de ontmoeting die viral ging: “Pogachitar, congratulations. Waarom hyperventileer je elke keer als je me ziet?”, vroeg ze de Sloveen na zijn overwinning.
De video toont die aanpassing zonder het ongemak te verbergen. Erola vraagt, improviseert, maakt fouten en probeert het opnieuw. De camera blijft ook draaien als dingen niet lopen zoals gepland. Daar ligt een groot deel van de aantrekkingskracht van de aflevering: ze verkoopt geen vlekkeloos debuut, maar de versnelde leercurve van iemand die gedwongen werd haar plek te vinden in een compleet nieuwe omgeving.
Na de uitzending volgde de eerlijkste bekentenis. “Ik heb een raar gevoel over de live van vandaag. Ik voelde me niet helemaal op mijn gemak”, erkent ze alweer in het hotel. Signaalproblemen beperkten haar bewegingsvrijheid en hielden haar weg bij sommige geplande hoofdrolspelers.
De zelfkritiek van Erola bleef niet beperkt tot de technische missers. “Ik heb er niet van genoten. Ik heb me niet geamuseerd. Ik ben er niet in geslaagd mezelf te zijn”, geeft ze na de première toe. Bij de spanning van de live kwamen de eerste kritieken, waaronder opmerkingen als “Waarom hebben ze haar ingehuurd als ze er geen flauw idee van heeft?”.
Haar antwoord weerspiegelt zowel de reden van haar aanstelling als de botsing die begon: “Juist omdat ik niets van het wielrennen weet, hebben ze me ingehuurd. Ze willen dat het leuker wordt. Wat kan ik eraan doen?”.
Het debuut van Jons bleef niet onopgemerkt. Sommige van haar interacties met de renners zorgden voor flinke commotie en startten een debat over de grenzen tussen entertainment en sportinformatie. De organisatie paste het protocol daarna aan: de contentcreator zou bij LaVuelta blijven, maar moest vooraf toestemming van de teams hebben om renners te benaderen.
De volgende dag verscheen Erola met een antwoord dat al aangaf dat ze zich niet zou verstoppen: “Ik weet dat velen wachtten tot ik terugkwam om te zien wat ik in de tweede etappe zou aanrichten. Maak je geen zorgen, we gaan gewoon door. Gisteren hebben we het internet gebroken”.
De eerste aflevering biedt geen conclusie. Het is kilometer nul. Een chaotische en razendsnelle start die eindeloze reizen, leren, fouten, controverse en de noodzaak om je aan te passen zonder jezelf te verliezen inluidt. Erola Jons kwam LaVuelta binnen zonder het wielrennen te kennen. Toen de wedstrijd in Granada eindigde, wist het wielrennen precies wie zij was.