Christopher Nolan putte uit de vertaling uit 2017 van Emily Wilson van Homers epos bij het vormgeven van zijn bioscoopversie van The Odyssey. De filmmaker benadrukte haar openingszin over een gecompliceerde man tijdens zijn promotiegesprekken. Wilson heeft nu een heel ander oordeel over de voltooide film.
In de London Review of Books beschreef Wilson de bewerking als een gemis aan de psychologische, emotionele, politieke en ethische lagen die het originele gedicht kenmerken. Ze stelde dat de film niets overtuigends te zeggen heeft over de centrale thema's. De classicus en hoogleraar aan de University of Pennsylvania uitte haar teleurstelling dat Nolans interesse in Homerische ideeën niet leidde tot sterker personagewerk.
Wilson schreef dat ze had gehoopt dat de connectie van de regisseur met het bronmateriaal zijn verhaal zou verrijken. In plaats daarvan trof ze de gebruikelijke mix van spektakel en dunne personageontwikkeling aan. Het verhaal kwam haar gimmicky voor, de dialogen zwak en de motieven van de personages onovertuigend.
Nolans ‘Odyssey’ mist veel van de elementen die het gedicht groot maken. Het heeft niets overtuigends te zeggen over tijd, herinnering, geschiedenis, oorlog of over de relatie tussen de glorieuze terugkeer van een krijger en het leven van zijn familie, tegenstanders, kameraden, vrienden en buren. Het mist psychologische, emotionele, politieke en ethische diepgang. De narratieve structuur is gimmicky. Het schrijven is abominabel. Geen van de personages heeft een overtuigend motief voor hun daden of woorden. Er zijn geen seksscènes en al het eten ziet er afschuwelijk uit.
Tijdens de persronde voor de film prees Nolan Wilsons vertaling als een belangrijk referentiepunt voor zijn portret van Odysseus, gespeeld door Matt Damon. Hij vertelde aan Empire dat de zin over een gecompliceerde man zijn benadering van het personage had gestuurd. Wilson sloot haar recensie af met de opmerking dat ze zich zou schamen als ze ook maar een deel van het script had geschreven.
In een eerder interview met de Sunday Times uitte Wilson vergelijkbare bedenkingen over de film. Ze wees ook op het bredere effect: de release had publiek weer naar de bioscoop getrokken en de belangstelling voor vertalingen van het epos, waaronder de hare, vergroot. Ze suggereerde dat de film universiteiten er zelfs toe zou kunnen aanzetten hun literatuur- en geschiedenisprogramma's te behouden.
Het publiek reageerde veel positiever dan de criticus. De film kreeg een A CinemaScore in het openingsweekend en behoort tot de best verdienende films van het jaar. Alleen al in het tweede weekend haalde de productie 90 miljoen dollar op in Noord-Amerika. The Odyssey draait nog steeds in bioscopen door het hele land.